Showing posts with label poem. Show all posts
Showing posts with label poem. Show all posts

Monday, April 21, 2008

Tragedy That Needs Not Repeat

၂၁၊ ၄၊ ၂၀၀၈

ရိုင္းတဲ့ ရာဇ၀င္

ဆန္ေစ်းႀကီးျမင့္
ဆီေစ်း၀င့္၍
သားငါးပါးရွား
ဤေခတ္တြင္ကား
မတတ္သာလို
က်န္းမာၿပိဳသည္
ဆီမီးဘ၀
ၿငိမ္းေလရကား
မေက်ေသာ္တိ ေျဖသာ၏။

အိုဘယ့္ေပါသည့္
လႈိင္လႈိင္ရသည့္
ေလမရွိမူ
ေသရဟူက
ရာဇ၀င္ညစ္
စာတင္ရစ္ၿပီ
ေျဖမဆည္ဘိ ေသလြယ္၏။

ညီေနာင္ႏြယ္ဖြား
ဗမာမ်ားတို႔
ေလမရ၍
ေနာက္ထပ္ကြယ္သူ
မရွိမူေၾကာင္း
ဆုမြန္ေတာင္းသည္
ရင္းစစ္ ျပႆနာ ေျပလို၏။

တကၠသိုလ္လွမြန္

Read More...

Wednesday, August 15, 2007

To the highest peak

၁၅၊ ၈၊ ၂၀၀၇

အျမင့္ဆံုးသို႔

အျမင့္ဆံုးေရာက္ဖို႔ရာ ေျခနာေမာဟိုက္ျခင္းကို
မာေၾကာစြာ ဆက္ဆံႏိုင္ရမယ္။

အျမင့္ဆံုးမေရာက္ခင္ သိျမင္လိုျခင္းဆႏၵ ...
ရင္ထဲက လြင့္မက်ဖို႔လိုတယ္။

အျမင့္ဆံုးမွာ ေရျပာစမ္းမရွိေပမယ့္
ေျခရာလမ္းျပန္ၾကည့္ အားမာန္ျဖည့္တက္ရမယ္။

အျမင့္ဆံုးေအာက္ ျပန္အေရာက္
ေခြ်းေပါက္ေဟာင္းမ်ားအတြက္
ျပန္လည္ေပးဆပ္မႈေရၾကည္ ပညာအဆီအေသြး
ေတာင့္တေသးတယ္။

ငါတို႔ရဲ႔ ေျခဖ၀ါးမ်ား
အနိမ့္ဆံုးအပါးမွာ ထာ၀ရမေပ်ာ္
တိမ္ေပၚေက်ာ္လွမ္း ေနကိုနမ္းလို႔
အေ၀းျမင္အားမ်ား အေတြးဆင္ပြားရင္း
ခြန္အား ... ဇြဲ ... သတၱိ ... စြဲၿငိေစခဲ့ၿပီေဟ့ ... ။

သစ္လြင္ (ဘူမိ)

ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ေျခလ်င္ေတာင္တက္အသင္း ၁၂-ႀကိမ္ေျမာက္ မိတ္ဆံုပြဲ အမွတ္တရ စာေစာင္မွ

Read More...

Thursday, July 26, 2007

When you die

၂၆၊ ၇၊ ၂၀၀၇

သင္ေသသြားေသာ္ ...

ေၾသာ္ လူ႔ျပည္ေလာက၊ လူ႔ဘ၀ကား၊
အိုရ နာရ၊ ေသရ ဦးမည္၊
မွန္ေပသည္တည့္။

သို႔တၿပီကား၊ သင္ေသသြားေသာ္၊
သင္ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္၊
အေျခတိုးျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။

သင္၏အမ်ိဳးသား၊ စာစကားလည္း၊
ႀကီးပြားတက္ျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။

သင္ဦးခ်၍၊ အမွ်ေ၀ရာ၊
ေစတီသာႏွင့္၊ သစၥာအေရာင္၊
ဉာဏ္တန္ေဆာင္လည္း၊
ေျပာင္လ်က္ .. ၀င္းလ်က္ က်န္ေစသတည္း။

ေဇာ္ဂ်ီ

Read More...

Sunday, July 1, 2007

Beyond Remembrance

၁၊ ၇၊ ၂၀၀၇


မေမ့ေလ်ာ့ျခင္း ၏ ဟိုမွာဘက္တြင္

ထိုေန႔
သူတို႔ က်ဆံုးခဲ့ၾကတယ္။
ျပည္သူတို႔ ငိုေၾကြးခဲ့ၾကတယ္။
အိပ္မက္ေတြ ပ်က္မလိုလို ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။
သည္ေန႔
က်ဆံုးသူေတြ က်ဆံုးေနၾကတုန္း။
ငိုေၾကြးသူေတြ ငိုေၾကြးေနရတုန္း။
အိပ္မက္ေတြလည္း ေလမွာ ေ၀့ေနတုန္း။
မနက္ျဖန္
ညီအကိုခ်င္း သတ္ျဖတ္မႈေတြ ရပ္ၾက။
မ်က္ရည္စက္ေတြ သုတ္ၾက။
အိပ္မက္ေတြ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾက။

Read More...