Free at last

Now, I can post on my personal blog without requiring to use proxy servers. Free at last! I hope this will last long.

Hello ... again to all my cyber-friends.

YeMon

Read More...

Collapse...

Cherry Blossom 2009

I would like to share you the photos that I took yesterday at National Cherry Blossom Festival 2009.



To see my album click the following link:

Cherry Blossom 2009

Read More...

Collapse...

Song bird

၉၊ ၃၊ ၂၀၀၉

ဥၾသ အလြမ္း

အတန္းေက်ာင္းလည္းမက တကၠသိုလ္လည္း မက်သည့္ ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု မက က်င္လည္ခဲ့ေလသည္။ ထမင္းမစား ဟင္းမစား အဆင့္ကေန၊ ေက်ာင္းစစ္ အတန္းတင္ စာေမးပြဲေတြ၊ ၿမိဳ႕နယ္စစ္ စာေမးပြဲေတြ၊ အစိုးရစစ္ စာေမးပြဲေတြ စသျဖင့္ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ေက်ာ္ျဖတ္ကာ ၿခံစည္းရိုး တစ္ခုသာျခားသည့္ တကၠသိုလ္ကို ေရာက္ခဲ့ရျပန္သည္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ၃ ႏွစ္ေလာက္သာ ေနရမယ့္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းမွာ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ ပိတ္ရက္မ်ား (လမ်ား ဆိုရင္ ပိုမွန္မည္) ေၾကာင့္ ၄ ႏွစ္ေက်ာ္ ေနခဲ့ရသည္။ စုစုေပါင္း ၁၅ ႏွစ္ေလာက္ ေနခဲ့ရသည္ ဆိုေတာ့လည္း အမွတ္ရစရာမ်ားက မနည္းေပ။

အစိုးရ အတန္းေက်ာင္း ေက်ာင္းသား ဘ၀တုန္းကေတာ့ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ မတ္လ မ်ားဟာ တစ္စနဲ႔ တစ္စ ပူလာတဲ့ အပူဒဏ္နဲ႔ အတူ စာေမးပြဲေတြကိုပါ ေခၚေခၚလာတာေပါ့။ စာေမးပြဲေတြကို ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့လဲ ဆိုတာထက္ ပိုၿပီး အမွတ္ထင္ထင္ ရွိေနတာကေတာ့ အရိုးၿပိဳင္းၿပိဳင္း သစ္ပင္ႀကီးေတြေပၚကေန ဆြတ္ပ်ံ႕တဲ့ ဥၾသ တြန္သံပါပဲ။ အရြက္ေၾကြေတြၾကားမွာ စာသင္ခန္းရွိရာကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မနက္ပိုင္းေျဖတဲ့ ဘာသာနဲ႔ ညေနပိုင္းေျဖတဲ့ ဘာသာၾကား ထမင္းစား နားရတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ျဖစ္ျဖစ္၊ စာေမးပြဲခန္းထဲမွာ အေျဖ စဥ္းစားရင္း ျပဴတင္းေပါက္ကေန ေငးေမာရင္း ၾကားရတဲ့ ဥၾသသံက နား၀င္ခ်ိဳလြန္းလွပါတယ္။

တကၠသိုလ္ေရာက္တဲ့အခါ စာေမးပြဲေတြက အၿမဲလို ရွိေနတတ္ေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက အတန္းတင္ စာေမးပြဲေတြေလာက္ ရင္မခုန္ေတာ့တာ အမွန္ပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ဧၿပီလ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ ရွိေတာ့ မတ္လ - ဒီရာသီေရာက္ရင္ ေက်ာင္းနဲ႔ ခြဲရေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ အလိုအေလ်ာက္ တုန္႔ျပန္သိေနမႈကေတာ့ ေပ်ာက္မသြားပါေပ။ ဥၾသသံကလည္း အရင္လို ခ်ိဳသာဆြတ္ပ်ံ႕ေနဆဲပဲေလ။

ဒီအခ်ိန္ဆို တီတီစီ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ အရြက္ေတြ ေၾကြေနေရာ့မယ္။ ပင္အိုထက္က ဥၾသတြန္သံေတြလည္း ရွိေနဦးမယ္လို႔ ထင္ပါရဲ႕။ သားစဥ္ေျမးဆက္ သာယာသံ ေပးေနမယ့္ ဥၾသငွက္ေလးေတြကို ကမာၻတစ္ဖက္ျခမ္းကေန ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါတယ္။

Read More...

Collapse...

Red eye

This is the name of a type of coffee available at my school's cafeteria. It may have been given after red eye flights - flights that leave or arrive after mid-night or very early in the morning. One part espresso and one part coffee. It is great to kick start on a Monday morning.

$2 for a short cup.

Read More...

Collapse...

What am I doing these days

၂၇၊ ၆၊ ၂၀၀၈

ရဲမြန္ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲ

ခ်ိဳ ခ်င္ ငံ စပ္ ဖန္ ခါး ....
တကယ္ကို ရသာ စံုေနပါတယ္။ ဘေလာက္ဖက္ေတာင္ မလွည့္ႏိုင္တာသာၾကည့္။

• တစ္ပတ္ခရီး ဆိုၿပီး ခရီး သြားလိုက္တာ ၃ လ ၾကာတယ္။
• ကိုယ္က တျပည္တရြာ ေရာက္ေနတုန္း ေက်ာင္းတက္တဲ့ တိုင္းျပည္မွာ ငွားထားတဲ့ အခန္းက ရက္ေစ့ေတာ့ ေျပာင္းေပးရတယ္။
• ကိုယ့္တုိင္းျပည္ကို ဆိုင္ကလုန္းေမႊေတာ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပန္မရေသးလို႔ မျပန္ႏုိင္ ျဖစ္ရတယ္။
• ပါရဂူသင္တန္းက ကာလၾကာရွည္ ကင္းကြာျဖစ္ေနလို႔ ထုတ္ပစ္မယ္လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္တယ္။
• ေရွ႕ႏွစ္အတြက္ ပညာသင္ဆု မေပးေတာ့ဘူးလို႔ သိရတယ္။
  
• ကုန္က်စရိတ္က ပက္ပက္စက္စက္ ေထာင္းတယ္။

အခုေတာ့ တိမ္ေတြကင္းလို႔ ေနမင္း သာစ ျပဳလာပါၿပီ ...

• မၾကာခင္ အခ်ိန္မွာ အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္။
• နာဂစ္ကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ အျခား လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ခြင့္ရေတာ့မယ္။
• ေ၀းေနခဲ့တဲ့ ေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟေတြနဲ႔ ေတြ႔ရမယ္။

ဒါေပမယ့္ အီးေမး၊ ဘေလာက္၊ အင္တာနက္ေတြ နဲ႔ေတာ့ ... ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း) ၀တၳဳ အမည္ထဲကလို ...

ခပ္စိမ္းစိမ္းပဲ ေနပါ့မယ္ ....

အေျခအေနေပးရင္ေတာ့ ေမးတူဘေလာက္ေလး ဘာေလး လုပ္တာေပါ့ေလ။ ေနာက္ဘေလာက္ပို႔စ္မွာ ဆံုၾကဦးမယ္ေလ ... ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။

က်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစ ...

ရဲမြန္

Read More...

Collapse...

Helping someone to build a city

A friend of mine is desperate to build a city. If you like to help click the following links:

1. http://myintmo.myminicity.com/
2. http://myintmo.myminicity.com/ind
3. http://myintmo.myminicity.com/tra

How it works is, if you click the first link, population of that city increases. If you click the second link, a factory is built. The third, improves the transport network. No pressure. It's up to you.

thanks for your help.

Read More...

Collapse...

New Year Wish 2008

အားလံုး
ေပ်ာ္ရႊင္ ေအာင္ျမင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ
ႏွစ္သစ္ ျဖစ္ပါေစေၾကာင္း
ဆုမြန္ေတာင္းလ်က္

ရဲမြန္

Read More...

Collapse...

Burmese Genealogical Terms

၁၈၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇

ဗမာ ေဆြမ်ိဳးစပ္နည္း

ဗမာ ေဆြမ်ိဳးစပ္နည္းမ်ားမွာ အေနာက္တုိင္း ေဆြမ်ိဳးစပ္နည္းမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္လွ်င္ အေတာ္ပင္ တိက်သည္ဟု ဆိုေသာ္ ရႏိုင္၏။ ဘိုလို “အန္ကယ္” (Uncle) ဆိုသည္မွာ မိခင္ (သို႔) ဖခင္၏ ညီ (သို႔) အစ္ကို (သို႔) ေမာင္ တစ္ဦးဦး ျဖစ္ႏိုင္ေပသည္။ ဗမာလို ဆိုလွ်င္ “ဦးႀကီး” ဟု ေျပာလိုက္သည္ႏွင့္ မိခင္၏ “အစ္ကို” မွန္း သိ၏။ ထို႔အတူ “ဘေဒြး” ဟု ေျပာလွ်င္ ဖခင္၏ “ညီ” မွန္း သိ၏။ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ရွိသည္။

ယေန႔ အင္တာနက္ ေခတ္တြင္ လူငယ္မ်ား အေနာက္တုိင္း ယဥ္ေက်းမႈကို ေလ့လာ၊ လိုက္စား၊ ေျပာင္းလဲ က်င့္သံုးၾကရာ၌ မိရိုးဖလာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားထဲမွ မွန္ကန္တိက် အသံုး၀င္ေသာ ကိစၥမ်ားကို မပစ္ပယ္ၾကေစရန္ အလို႔ငွာ ဤပို႔စ္ကို တင္ပါသည္။

အေဖတူ အေမတူ သားသမီးမ်ား

မိမိသည္ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ပါက ...
မိမိထက္ အသက္ငယ္ေသာ ေယာက်္ားေလး ဆိုလွ်င္ ... ေမာင္

မိမိသည္ အမ်ိဳးသား ျဖစ္ပါက ...
မိမိထက္ အသက္ငယ္ေသာ ေယာက်္ားေလး ဆိုလွ်င္ ... ညီ

အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီး မဟူ ...
မိမိထက္ အသက္ႀကီးေသာ မိန္းကေလး ဆိုလွ်င္ ... အစ္မ
မိမိထက္ အသက္ႀကီးေသာ ေယာက်္ားေလး ဆိုလွ်င္ ... အစ္ကို
မိမိထက္ အသက္ငယ္ေသာ မိန္းကေလး ဆိုလွ်င္ ... ညီမ၊ ႏွမ

ဖခင္ဖက္မွ အမ်ိဳးအေဆြမ်ား

ဖခင္၏ အစ္မ ... ေဒြးႀကီး
ဖခင္၏ ညီမ ... ေဒြးေလး
ဖခင္၏ အစ္ကို ... ဘႀကီး
ဖခင္၏ ညီ ... ဘေဒြး

မိခင္ဖက္မွ အမ်ိဳးအေဆြမ်ား

မိခင္၏ အစ္မ ... ေဒၚႀကီး
မိခင္၏ ညီမ ... ေဒၚေလး
မိခင္၏ အစ္ကို ... ဦးႀကီး
မိခင္၏ ေမာင္ ... ဦးေလး

ဘိုး - ဘြားမ်ား

ဖခင္၊ မိခင္ တို႔၏ အေဖအေမ ... အဘိုး(က်ား)၊ အဘြား (မ)
အဘိုး၊ အဘြား တို႔၏ အေဖအေမ ... ေဘး (က်ား၊မ ခြဲပံုမရ)
ေဘး တို႔၏ အေဖအေမ ... ဘီ (က်ား၊မ ခြဲပံုမရ)
ဘီ တို႔၏ အေဖအေမ ... ဘင္ (က်ား၊မ ခြဲပံုမရ)

ေျမး - ျမစ္မ်ား

မိမိ၏ သားသမီးက ေမြးေသာ ကေလးမ်ား ... ေျမး(က်ား)၊ ေျမးမ(မ)
မိမိ၏ ေျမးမ်ားက ေမြးေသာ ကေလးမ်ား ... ျမစ္ (က်ား၊ မ ခြဲပံုမရ)
မိမိ၏ ျမစ္မ်ားက ေမြးေသာ ကေလးမ်ား ... တီ (ဟုတ္ေကာ ဟုတ္ရဲ႕လား မသိပါဘူးဗ်ာ)
မိမိ၏ တီမ်ားက ေမြးေသာ ကေလးမ်ား ... တြတ္ (ဟုတ္ေကာ ဟုတ္ရဲ႕လား မသိပါဘူးဗ်ာ)

တူ - တူမမ်ား

မိမိ၏ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မ မ်ားကေမြးေသာ ကေလးမ်ား ... တူ(က်ား)၊ တူမ(မ)

၀မ္းကြဲမ်ား

ဖိုး-ဖြား ခ်င္း တူသူမ်ား ... တစ္၀မ္းကြဲ
ေဘး ခ်င္း တူသူမ်ား ... ႏွစ္၀မ္းကြဲ
ဘီ ခ်င္း တူသူမ်ား ... သံုး၀မ္းကြဲ

အေဖႏွင့္ အေမ တစ္ဦးသာတူေသာ သားသမီးမ်ား

အေဖတူ၊ အေမကြဲ ... အကို၊ ေမာင္၊ ႏွမ၊ ညီ၊ ညီမ
အေမတူ၊ အေဖကြဲ ... အကို၊ ေမာင္၊ ႏွမ၊ ညီ၊ ညီမ
(မွတ္ခ်က္။ ။ ဘိုလို ဆိုလွ်င္ ... half cousin ဟု တစ္မ်ိဳးတည္းသာ သံုးသည္။)

အိမ္ေထာင္အသစ္ ထူေထာင္ျခင္း

မိမိသည္ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ၿပီး ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳပါက ...
ထိုအမ်ိဳးသား၏ မူလ အိမ္ေထာင္မွ ကေလးမ်ားမွာ ... လင္ပါ သား၊ သမီး

မိမိသည္ အမ်ိဳးသား ျဖစ္ၿပီး ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳပါက ...
ထိုအမ်ိဳးသမီး၏ မူလ အိမ္ေထာင္မွ ကေလးမ်ားမွာ ... မယားပါ သား၊ သမီး

မိမိ၏ မိခင္မွ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳပါက ...
ထိုအမ်ိဳးသားမွာ ... ပေထြး

မိမိ၏ ဖခင္မွ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳပါက ...
ထိုအမ်ိဳးသမီးမွာ ... မိေထြး

မိမိ အိမ္ေထာင္ဖက္၏ အမ်ိဳးအေဆြမ်ား

အိမ္ေထာင္ဖက္၏ အေဖအေမ ... ေယာကၡမ

မိမိသည္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ပါက ...
ခင္ပြန္း၏ အစ္မ၊ ႏွမ ... ေယာင္းမ
ခင္ပြန္း၏ အစ္ကို ... ခဲအို
ခင္ပြန္း၏ ညီ ... မတ္

မိမိသည္ အမ်ိဳးသား ျဖစ္ပါက ...
ဇနီး၏ အစ္မ ... မရီး
ဇနီး၏ ႏွမ ... ခယ္မ
ဇနီး၏ အစ္ကို၊ ေမာင္ ... ေယာက္ဖ

၀န္ခံခ်က္။

စာေရးသူ ငယ္စဥ္က ဖတ္ဖူးေသာ “ဗမာေဆြမ်ိဳးစပ္နည္း” (စာေရးသူအမည္ေမ့၊ စာေပဗိမာန္က ထုတ္သည္ထင္) စာအုပ္ထဲမွ အေၾကာင္းအရာမ်ား ကို မွတ္မိသေရြ႔ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ စာရႈသူ မိတ္ေဆြအမ်ား လိုအပ္ခ်က္မ်ား ေတြ႔ရွိပါက ျဖည့္စြက္ေပးၾကပါရန္ ပန္ၾကားလိုက္ပါသည္။

Read More...

Collapse...

Online Family Tree

၁၇၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇

အင္တာနက္ေပၚက ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ ဇယား

စာေရးသူ မိခင္ထံမွ အေမြရေသာ အက်င့္မ်ားထဲမွာ မိမိရဲ႕ ဘိုးေဘးဘီဘင္ေတြ၊ အမ်ိဳးအေဆြေတြက ဘယ္သူေတြ ဆိုတာကို စိတ္၀င္စားတာလဲ တစ္ခုအပါအ၀င္ပါ။ ငယ္စဥ္က စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႔ ေရးမွတ္ဖူးပါတယ္။

ေဒတာေဘ့စ္ ပရိုဂရမ္ေတြ (database softwares) ကို ေလ့လာျဖစ္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ဇယား လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သတိထားမိေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ ပရိုဂရမ္ မေရးတတ္တာက တစ္ေၾကာင္း အင္တာနက္မွာ အခမဲ့ သံုးလို႔ရမယ့္ ပရိုဂရမ္မရွိတာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ မလုပ္ျဖစ္ပါ။ ဒီအတိုင္း ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔ ေနရင္းက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္မွာ မ်က္ႏွာစာအုပ္ (facebook) ထဲက ေၾကာ္ျငာေလးတစ္ခုကို သြားၿပီး သတိထားမိပါတယ္။ အြန္လိုင္း ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ဇယား ဆိုပဲ။ အေတာ္ စိတ္၀င္စားသြားၿပီး လက္ေတြ႔ စမ္းသပ္ၾကည့္ပါတယ္။


စာေရးသူက အစပ်ိဳးၿပီး အင္တာနက္နဲ႔ အထိအေတြ႔ရွိတဲ့ ဦးေလး၊ အေဒၚေတြရဲ႕ ျဖည့္စြက္မႈနဲ႔ ၁၂ ရက္အတြင္းမွာ ေဆြမ်ိဳးညာတက ၃၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ကို စာရင္းျပဳစုၿပီး ျဖစ္သြားပါတယ္။ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ေတြ လိုေနေသးေပမယ့္ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ ဇယားက ေတာ္ေတာ္ ရုပ္လံုးေပၚလာပါၿပီ။ အသံုးျပဳရတာလည္း လြယ္ကူပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ဗမာေတြ မိမိတို႔ အမ်ိဳးအေဆြ အခ်င္းခ်င္း ဆက္သြယ္ဖို႔၊ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးမ်ား ၄င္းတို႔ရဲ႕ ဗမာ့အဆက္အႏြယ္ကို ေလ့လာႏိုင္ဖို႔ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ ထားႏိုင္သည့္ ၀က္ဆိုဒ္ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း လက္တို႔လိုက္ပါရေစ။ သြားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ...

http://www.Geni.com

Read More...

Collapse...

A Bachelor, A Van , and A Child-seat

Bachelor

A man who is not married.

Van

It is a car with seven or so seats with at least one sliding door on the side. Much more like a TownAce or HighAce in Myanmar.

Child-seat

In the United States, it is mandatory to use child seats for children under 6 years of age or 40 pounds of body weight. We can neither let those children sit on driver's lap nor sit in the lover seat. I was surprised when I learned about that law because as a kid I used to sit on my dad's lap while he was driving. Besides, lover seat is the privilege spot in the car and only the VIP in the family is allowed to sit there.

But, there are reasons behind this child-seat law. Statistics showed that lover seat is the most dangerous place in a car followed by the driver seat. Why is that? Because drivers love themselves more so than their lovers who sit in lover seats. When accident happens, driver tries to save his/her own ass and it could inadvertently hurt the person in the lover seat more. Too bad, huh? Another fair reason is that driver has more time, though it may be a split of a second, than other passengers in the car right before the accident. So, s/he can prepare her/himself to a safer posture. On the contrary, the person in lover seat may be unaware of the situation and unprepared. As a result, s/he suffers more.

Then, air bags came along to save those beautiful souls. While air bags save lives, they can also hurt people. If it is a child, they can even kill. That's why kids are not allowed to sit in any of the front seats of a car.

They all come together

About a month ago, my friend's family arrived from Myanmar. Maung Min Thant is a bright and yet talkative 2 year old son of my friend. To pick him up from the airport I had to find a child-seat. We were fortunate that another friend of mine whose kids were grown up gave me a child-seat. From then on, that child-seat occupies my car's back seat. Then, the van came. A Burmese couple had their van broke down and they didn't want to bother fixing it. So, they said they would give it away. Me and two other friends decided to fix it though we were not so sure what would come next. Luckily, the car became usable after spending $600 or so. We swapped vehicles and I ended up using the van. My close friend - father of two - commented that even he didn't use a van because it is a trade mark (in the US) that you have many kids. OMG .... I didn't know that.

Now, I have a van with a child-seat in it. How could people believe that I am a bachelor? :(

Read More...

Collapse...

First Anniversary

၅၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇

အခါလည္ အေတြးစမ်ားကို လိုက္ဖမ္းျခင္း

ဒီေန႔ ဘာေန႔တုန္း။ ဟိုက္ ... ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္။
ဟာ .. သြား .. ပါ .. ၿပီ။ မေန႔က ဒီဘေလာက္ တစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔။
ေမ႔ေလ်ာ့ျခင္းေတြနဲ႔ ကိုယ္ပါလား။
ဘယ္မွာလဲ အခါလည္ ကိတ္မုန္႔နဲ႔ ဖေယာင္းတိုင္။ ကိတ္မုန္႔ရွိလဲ ဘယ္သူမွမ မရွိတာ။ ဘာလုပ္မွာလဲ။ ဘေလာက္ကလည္း ဖေယာင္းတိုင္ကို ၿငိမ္းေအာင္ မႈတ္ႏိုင္မွာမွ မဟုတ္တာ။
ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒါနဲ႔ဆို ပို႔စ္ ၁၀၀ လည္း ျပည့္ေလၿပီ။
တစ္ပတ္ကို ပို႔စ္ ႏွစ္ခုႏႈန္းက်ေပါ့ေလ။ ပ်မ္းမွ်ျခင္း ရွာတာက အက်င့္ပါေနတယ္။
ကာဖီ ေသာက္ခ်င္လိုက္တာ။ ဗိုက္ထဲက တဂြီဂြီျမည္ေနၿပီ။ အျပင္ထြက္စားရင္ ေကာင္းမယ္။
ဒါနဲ႔ အခုရက္ပိုင္း ေတာ္ေတာ္ေအးေနတယ္။
သူမ်ားေတြ ဘယ္ေလာက္ ထူထူ၀တ္ၾကလဲ အျပင္ကို ၾကည့္လိုက္ဦးမွ။
ဟာ အျပင္မွာ ႏွင္းေတြ က်ေနပါလား။ ခပ္ဖြဲဖြဲပဲ။
ေျမႀကီးနဲ႔ ထိေတာ့ ႏွင္းေတြ အရည္ေပ်ာ္ကုန္တယ္။ ဒါဆို ကားကို ႏွင္းထဲက ေကာ္ထုတ္စရာမလိုေတာ့ဘူး။
ဒီႏွစ္ ႏွင္း ေစာတယ္။ မႏွစ္ကဆို ေဖေဖာ္၀ါရီေလာက္မွ။
အျဖဴေရာင္ ခရစၥမတ္ (White X-mas) ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
အျပင္မသြားခင္ အီးေမးေလး စစ္လိုက္ဦးမွပါ။
ေဟာ က်မ္းျပဳႀကီးၾကပ္ ဆရာမ နဲ႔ တျခား ပါေမာကၡေတြ ဆီက အီးေမးေတြက တစ္ေစာင္ၿပီး တစ္ေစာင္။
ေတာ္ေသးရဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပါေမာကၡ ၇ ေယာက္ ဆီက ရက္ခ်ိန္းရၿပီ။
ဇႏၷ၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔တဲ့။
ေျဖရေခ်ေသး။

ပထမဦးဆံုးပို႔စ္ေလးကို မဖတ္ဖူးတဲ့ ဘေလာက္ ဧည့္သည္မ်ားအတြက္ ...

i started blogging on a cold winter day

I am such a late adopter since I am thinking of blogging six years after the blogging revolution begins. Anyway, I will try my best to blog.

I woke up early today and the first thing I remembered was I had to move my car from left side of the road to the right side of the road. There is a long story behind this ritual. The Baltimore City cleans the street in front of my house (ie. Calvert Street) on Mondays & Tuesdays. Thus, cars are not allowed to park on left side of the street on Mondays and right side of the street on Tuesdays. What would happen if you forgot and parked on the wrong side of the road on a particular day of the week? Simple. Fine of $ 42. Now, you may guess did I ever pay any fine. Yea, you are right. I had to pay fine some months ago. From then on, I add moving my car in my to do list.

Actually, what I really wanted to tell you today was it was a terribly cold day in Baltimore. Temperature is 32 degree Fahrenheit - yea , freezing point. I was too lazy to wear a shoe so I went out with a pair of flipflop (that's what Americans call our slippers) to move my car. It was freezing cold and I had to run back into my house. Hopefully we will see snow soon.

This weather reminds me of Min-Dat and Aye-Sa-Khan during our trips to Mt. Victoria. Wouldn't it be nice if we have snow in Aye-Sa-Khan? I wish.

Read More...

Collapse...

Changing car radiator

၁၇၊ ၁၀၊ ၂၀၀၇

ကား ေရတုိင္ကီ လဲျခင္း

စီးေတာ္ယာဥ္က ကိုယ့္ကို ျပန္စီးတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ကားတန္ဖိုးကေတာ့ သက္သာပါရဲ႕ ထိခိုက္မႈအာမခံ နဲ႔ ျပင္ဆင္စရိတ္ကေတာ့ ေထာင္းေလတယ္။ လတ္တေလာ ျပႆနာကေတာ့ ကားေရတိုင္ကီ အေပၚနားမွာရွိတဲ့ စြန္ကုတ္ကေန ေရစိမ့္ေနတာပါ။

ရြာမွာဆိုရင္ေတာ့ ေရႊ၀ါ ဆပ္ျပာေလာက္နဲ႔ ကိစၥၿပီးပါတယ္။ ဒီမွာက ေရႊ၀ါဆပ္ျပာ ရွာမရဖူးေလ။ စက္ျပင္ဆရာက ေရတိုင္ကီ အသစ္လဲဖို႔ အႀကံေပးတယ္။ ခန္႔မွန္း ကုန္က်စရိတ္ ေဒၚလာ ၂၅၀ တဲ့။ ( မ်က္လံုး နဲနဲ ျပဴးသြား ) ဒါေပမယ့္လဲ သြားရင္းလာရင္း ကားထိုးရပ္သြားရင္ ကရိန္းကား ေခၚဆြဲေနရမယ္။ ဒါဆို ကားဆြဲခ နဲ႔ အေရးေပၚ ျပင္ခ အပိုထပ္ကုန္ဦးမယ္။ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ လဲဦးမွပါ။

သူငယ္ခ်င္းႀကီးကေတာ့ မူလီ ေလးလံုးေလာက္ ျဖဳတ္ရမွာပဲ ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ေပါ့တဲ့။ ဟုတ္ေလာက္ပါတယ္ လက္ခလဲ သက္သာမွာေပါ့။ ေစ်းသက္သာတဲ့ ဆိုင္မွာ ပစၥည္းရွာ၀ယ္ဦးမွပါ။ အင္တာနက္မွာ နာရီ၀က္ေလာက္ ေမႊၿပီးသကာလ လက္ကားဆိုင္တစ္ခုမွာ ၁၁၅ ေဒၚလာ နဲ႔ ေရတိုင္ကီ အသစ္တစ္ခုရတယ္။ ေရတိုင္ကီအသစ္ကို ဂိုေဒါင္မွာသြားယူ၊ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေနရာက်ယ္တဲ့ မိတ္ေဆြအိမ္ကိုသြား၊ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းႀကီး (သူက တကယ္ႀကီး၏) တစ္ေယာက္ကို ေခ်ာဆြဲၿပီးသကာလ။ ျဖဳတ္၊ ဖ်က္၊ တပ္ အစီအစဥ္ႀကီး စပါေတာ့တယ္။

တကယ္လုပ္ေတာ့ မူလီ ေလးလံုးနဲ႔မၿပီးဘူး။ ေရတိုင္ကီေအာက္မွာ ခံထားတဲ့ သဲကာ ပလပ္စတစ္ျပားကို ျဖဳတ္ရတာနဲ႔တင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။ မူလီ ၈ လံုး က သံေခ်းကိုက္ေနတဲ့အျပင္ မီလီမီတာဆိုဒ္ ျဖစ္လိုက္၊ လက္မ ဆိုဒ္ ျဖစ္လိုက္နဲ႔။ ဒီၾကားထဲ နပ္တစ္လံုးကလဲ လည္လိုက္ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ (WD-40 အားကိုးနဲ႔) ေရႊဘ ႏိုင္တာေပါ့ ဘာရမလဲ။ ေရအ၀င္အထြက္ပိုက္နဲ႔ ပန္ကာေတြကို ျဖဳတ္ရတာေတာ့ လြယ္ပါတယ္။

ကိုင္း အပ္ခ်ေလာင္း .. လာေလေရာ့ ေရတိုင္ကီအသစ္။

ေရတုိင္ကီသာ ေျပာတာ။ ရိုးရိုးေရ ထည့္လို႔မရဘူး။ ေရခဲအမွတ္နိမ့္တဲ့ အီသိုင္လင္း ဂလိုက္ေကာ ေရာထားတဲ့ ေရကိုထည့္ရပါတယ္။ ဒါမွလည္း ေဆာင္း၀င္လာရင္ ေရတုိင္ကီထဲမွာ ေရ ခဲမေနမွာ။

တစ္လက္စတည္း အဂၤ်င္၀ုိင္နဲ႔ ဆီစစ္ပါ လဲလိုက္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ လုပ္ေနက်မို႔ သိပ္မခက္ပါ။ အားလံုး လက္စသတ္ေတာ့ ၄ နာရီေလာက္ၾကာသြားပါေတာ့တယ္။ ကိုယ္ဘာသာ လုပ္ပါလားလို႔ အႀကံေပးတဲ့ ဥာဏ္ႀကီးရွင္ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ မိုင္ ၁၀၀ ေလာက္ေ၀းတဲ့ ေနရာမွာ ေနသာသပ ေလညာကေပါ့။

Read More...

Collapse...

Myanma Update News and Role of Blogs

၂၄၊ ၉၊ ၂၀၀၇

ျမန္မာ့သတင္းဦးမ်ား ႏွင့္ ဘေလာက္မ်ား၏ အခန္းက႑

ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျခအေနကို သိႏိုင္ရန္ ျမန္မာသတင္းဌာနမ်ားသာမက ႏိုင္ငံတကာ သတင္းဌာနမ်ားကပင္ ျမန္မာ ဘေလာက္ဂါမ်ားေနာက္ကို ကေသာကေမ်ာ လိုက္ေနရသည္။ အခ်ိဳ႕က ဘေလာက္ဂါကို ဓါတ္ပံုေတာင္းသည့္သူကေတာင္း၊ အခ်ိဳ႕က မည္သည့္ဘေလာက္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္ကို ကိုးကားပါသည္ဟု ဆိုသူဆိုႏွင့္ ရွိၾကသည္။

ဟုတ္မဟုတ္ သင္ကိုယ္တိုင္ ဖတ္ရႈၾကည့္လိုပါက ေအာက္ပါ ဘေလာက္မ်ားကို သြားေရာက္ၾကည့္ရႈရန္ ညႊန္းဆိုလိုက္ရေပသည္။

http://www.ko-htike.blogspot.com/

http://mmedwatch.blogspot.com/

http://drlunswe.blogspot.com/

http://seinkhalote.blogspot.com/

Read More...

Collapse...

Moving House

၂၊ ၉၊ ၂၀၀၇

အိမ္ေျပာင္းၿပီ

ယေန႔ အိမ္ေျပာင္းသည္။ သိပ္ကား မေ၀းလွ။ သံုးဘေလာက္ခန္႔သာေ၀းသည္။

စင္ဒီ ဆိုသည့္ အေမရိကန္ အမ်ိဳးသမီးႀကီး တစ္ဦးပိုင္ေသာ အိမ္တစ္အိမ္ပင္။ သူမ ေျပာျပခ်က္အရ ထိုအိမ္ကို သူမ စေျပာင္းလာသည့္အခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ္ေမြးသည့္ ႏွစ္ ႏွင့္ တစ္ႏွစ္တည္းပင္ (အေတာ္ ၾကာေလၿပီ) ။ အိမ္က ၁၅ ေပ၊ ေပ ၄၀ ခန္႔ရွိမည့္ သံုးထပ္ ျဖစ္သည္။ ေအာက္ဆံုးထပ္တြင္ ဧည့္ခန္း၊ ထမင္းစားခန္း ႏွင္ မီးဖိုတို႔ ရွိၿပီး အလည္ထပ္တြင္ အိမ္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေနေလသည္။ အေပၚဆံုးထပ္ရွိ အိပ္ခန္း ႏွစ္ခန္းကို အငွားထားေလသည္။

အိမ္ကား အေတာ္ပင္ ထိမ္းသိမ္းထားသည့္ပံုရွိသည္။ ဧည့္ခန္း၊ ထမင္းစားခန္း ႏွင့္ မီးဖိုတို႔ကား ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနသည္။ ေခတ္ေပၚ ပရိေဘာဂမ်ားျဖင့္ကားမဟုတ္။ ေရွးလက္ရာ ပရိေဘာဂမ်ား ကုန္ကုန္ေျပာရလွ်င္ ဂက္စ္ မီးဖိုေတာင္ ေရွးေရွးတုန္းက ဂက္စ္မီးဖိုႏွင့္ ျဖစ္ေလသည္။ သေဘာေကာင္းပံုရေသာ အမ်ိဳးသမီးႀကီးကား စည္းကမ္းလည္း ႀကီးပံုရသည္။ ဤအိမ္တြင္ ဘယ္လို ဆီသတ္ရပါလိမ့္။ ငပိရည္မ်ား ႀကိဳမိပါက ေခါင္းႏွင့္ ဆင္းရကိန္းရွိသည္ ဟု ဖာသာေတြးမိသည္။

ကြ်ႏု္ပ္အိပ္ခန္းကား အေနာက္ဖက္လွည့္ ျဖစ္ၿပီး အက်ယ္အ၀န္းအားျဖင့္ ၁၀ ေပ၊ ၁၅ ေပခန္႔ ရွိေပမည္။ ကုတင္၊ ေမြ႔ရာ၊ အိပ္ယာခင္း၊ စာၾကည့္စားပြဲ၊ အစရွိသည္ အစံုအလင္ ရွိၿပီးသားျဖစ္၍ အေတာ္ပင္ စရိတ္ၿငိမ္းေလသည္။ ေရခ်ိးခန္း ႏွင့္ အိမ္သာကိုကား တထပ္တည္းရွိ အျခား အိမ္ငွား တစ္ဦးႏွင့္ တြဲသံုးရေပမည္။ ျပႆနာေတာ့ မရွိလွ။ အခန္းအားလွ်င္ သံုးရံုသာ။

အိမ္ငွားခက တစ္လလွ်င္ ၆၇၅ ေဒၚလာႏႈန္းျဖစ္သည္။ ေဘာ္လတီးမိုး ထံုးစံအရဆိုလ်င္ အနည္းငယ္မ်ားသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ပရိေဘာဂမ်ားပါ၀င္ျခင္း၊ မီးဖိုေခ်ာင္ပစၥည္းမ်ားသံုးခြင့္ရျခင္း၊ မီတာခ၊ ေရဖိုးမ်ား မစီစဥ္ရျခင္း စသည္တို႔က အေတာ္ပင္ အလုပ္ရႈပ္သက္သာေစသည္။

အိမ္ေျပာင္းရသည္ကေတာ့ သိပ္မသက္သာလွ။ ျမန္မာျပည္မွ ေရာက္စဥ္က ခရီးေဆာင္ ေသတၱာ ႏွစ္လံုးသာပါေသာ္လည္း၊ သံုးႏွစ္ၾကာလာၿပီးေနာက္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ားႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားက အေတာ္ စုမိေဆာင္းမိရွိလာသည္။ သို႔ေသာ္ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အျခားၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွေန၍ တကူုးတက လာၿပီး ေျပာင္းကူၾကသည္။ တစ္ေယာက္တည္းသာ ေျပာင္းရမည္ဆိုပါက ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ သြားရမည့္ အေျခအေနရွိသည္။ ေတာ္ေသး၏။

ယေန႔ေတာ့ ဤမွ်သာ။

Read More...

Collapse...

Burmese Hours

၁၊ ၉၊ ၂၀၀၇

ျမန္မာ့ဓေလ့ အခ်ိန္နာရီမ်ား

မွတ္သားထားဖူးသည့္ ျမန္မာ့ဓေလ့ အခ်ိန္နာရီ အေခၚအေ၀ၚမ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ မူရင္း အညြန္းကို စာပိုဒ္ ေအာက္ဆံုးတြင္ၾကည့္ပါရန္။

နာရီ	ျမန္္မာအေခၚ
နံနက္ပိုင္း
၆ နာရီ	ေနထြက္စျပဳ
၈ နာရီ	ေနထန္းတဖ်ား
၁၀ နာရီ	ဆြမ္းခံျပန္
၁၂ နာရီ	ေနမြန္းတည့္
ေန႔လည္ပိုင္း
၁ နာရီ	ေနမြန္းတိမ္း
၂ နာရီ	ေနေစာင္း
၃ နာရီ	ေနက်
၄ နာရီ	ေနစြယ္က်ိဳး
၅ နာရီ	ေနေအး
၅ နာရီခြဲ - ၆ နာရီ	ေန၀င္ရီတေရာ၊ ေန၀င္ခ်ိန္ဆည္းဆာ၊ ေန၀င္ဖ်ိဳးဖ်
ညေနပိုင္း
၆ နာရီသာသာ	အိပ္တန္းတက္
၈ နာရီ	သူငယ္အိပ္ဆိတ္
၁၀ နာရီ	သက္ႀကီးေခါင္းခ်
၁၁ နာရီ	လုလင္ျပန္
၁၂ နာရီ	သန္းေခါင္ၾကက္
နံနက္အေစာပိုင္း
၃ နာရီေက်ာ္	ၾကက္ဦးတြန္
၅ နာရီ	လင္းၾကက္ေဆာ္

မူရင္းအညႊန္း

ကိုတံငါ
ၾကယ္နီ၏ ၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္
၁ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၁
ရာျပည့္စာအုပ္တိုက္

Read More...

Collapse...

School Life (1)

၂၈၊ ၈၊ ၂၀၀၇

ေက်ာင္းတုန္းက ဘ၀ (၁)

မြန္းသက္ပန္ က တက္လာသည္ “ေက်ာင္းတုန္းက ဘ၀” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ေရးသားရန္ ဟူ၏။ ကစိုးထက္ ကလည္း သူေရးၿပီးေၾကာင္း ဆိုလာသည္။ အစက စမွ ဇာတ္ရည္လည္မည္။ စၾကစို႔ရဲ႕။

အတန္း ။ ။ မူႀကိဳ
ေက်ာင္း။ ။ တီခ်ယ္ေမေမ မူႀကိဳ၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
ခုႏွစ္ ။ ။ ၇၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္တစ္ႏွစ္

တီခ်ယ္ေမေမ မူႀကိဳစဖြင့္ရက္တြင္ ကေလးမ်ား၊ လိုက္ပို႔သူ မိဘမ်ား ပ်ားပန္းခတ္မွ် ရွိေနစဥ္ ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ အသားညိဳညိဳျဖင့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ဆူပုတ္ပုတ္ျဖင့္ မူႀကိဳအခန္းထဲ ေရာက္လာေလသည္။ ထိုကေလးကား စာေရးဆရာ တကၠသိုလ္ ဘုန္းႏိုင္၏ ေန႔သင့္ နံသင့္ ေပးထားခ်က္အရ “ေမာင္လွမြန္” မည္တြင္ေလ၏။

ဆရာမက ကေလးမ်ား စံုမစံု စစ္ေဆးရန္ နာမည္ ေခၚေလသည္။

“ခင္ခ်စ္ခ်စ္ေခ်ာ”
“ရွိပါတယ္ရွင့္”
“ရဲမင္းပိုင္”
“ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ့”
...
“ေမာင္လွမြန္”
..
“ေမာင္လွမြန္”
..

ေကာင္ညိဳေလးက မထူးေပ။ ဆရာမက လူသိေနသျဖင့္ “ဟဲ့ .. ေမာင္လွမြန္ နာမည္ေခၚေနတာ ဘာလို႔ မထူးတာလဲ” ဟု စိတ္မရွည္သံျဖင့္ ေမးေလသည္။

ေကာင္ညိဳေလး။ ။ ကြ်န္ေတာ့္နာမည္ ေမာင္လွမြန္ မဟုတ္ဘူး ဆရာမ။
ဆရာမ။ ။ဟဲ့ .. ဒါ မင္းအေမ ေျပာတဲ့ နာမည္ပဲ။ ေမာင္လွမြန္ မဟုတ္ရင္ မင္းနာမည္ က ဘာတုန္း။
ေကာင္ညိဳေလး။ ။ ကြ်န္ေတာ့္နာမည္ “ရဲမြန္ျမင့္” ပါ။

ဆရာမ မ်က္စိေရာ နားေရာ ရႈပ္သြားကာ ေကာင္ညိဳေလး အေမထံ စာေရးလိုက္ေလသည္။

“ကေလး အေမရွင့္ ... ကေလးမွာ နာမည္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိလ်င္ ေျပာေစလိုပါတယ္။ မူႀကိဳေက်ာင္းတြင္ မည္သည့္ အမည္ကို သံုးမည္ ဆိုသည္ကိုလည္း တစ္ပါတည္း ေျပာပါရွင့္။ ကေလးက သူ႔အမည္ကို “ရဲမြန္ျမင့္” ဟု ေျပာေနပါတယ္။ ေက်ာင္းအပ္ စာရင္းထဲရွိ အမည္မွာ “ေမာင္လွမြန္” ျဖစ္ပါတယ္။”

ဒါနဲ႔ပဲ ... မိဘမ်ား စံုစမ္း စစ္ေဆးေရး ၀င္ရေလသည္။

မိခင္။ ။ သား ... မင္းနာမည္က ေမာင္လွမြန္ေလ။
ေကာင္ညိဳေလး။ ။ ဟာ .. အေမကလည္း ဒီ “ေမာင္လွမြန္” ဆိုတာႀကီး မႀကိဳက္ပါဘူး။ အေျခာက္နာမည္နဲ႔တူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘာသာ “ရဲမြန္ျမင့္” လို႔ ေျပာင္းလိုက္တာ။
မိခင္ (အံ့ၾသသြားဟန္ျဖင့္)။ ။ အဲဒီ နာမည္ကေရာ ဘယ္လိုရတာတုန္း။
ေကာင္ညိဳေလး။ ။ သား သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ “ရဲ” နဲ႔ စတဲ့သူေတြရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီ စာလံုးက ေယာက္်ားဆန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေဖ့နာမည္က “ျမင့္” နဲ႔ဆံုးေတာ့ အဲဒီစာလံုးကို ယူလိုက္တယ္။ နကို နာမည္က “မြန္” ကိုေတာ့ ဆက္သံုးထားတယ္ေလ။ “ရဲမြန္ျမင့္” ျဖစ္ေရာေပါ့။

ေနာက္ဆံုးမေတာ့ မိဘမ်ား အေလ်ာ့ေပးလိုက္ရကာ ေကာင္ညိဳေလး၏ အမည္မွာ ယေန႔တိုင္ “ရဲမြန္ျမင့္” ဟု တြင္ေလေတာ့သည္။

၀န္ခံခ်က္

မိခင္၏ ျပန္လည္ ေျပာျပခ်က္ကို ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္၍ တကယ့္ အျဖစ္မွန္ႏွင့္ ကြဲလြဲမႈ အနည္းငယ္ ရွိႏိုင္ပါသည္။

Read More...

Collapse...

U Nar Auk's Ship

၂၊ ၈၊ ၂၀၀၇

စဥ့္ကူးမင္း သေဘၤာ

ၿဗိတိသွ် နယ္ခ်ဲ႕လက္ထက္တုန္းက ဧရာ၀တီ သေဘၤာကုမၸဏီကို သူႏိုင္ ကိုယ္ႏိုင္ အၿပိဳင္က်ဲခဲ့တဲ့ မြန္သူေဌးႀကီး ဦးနာေအာက္ ကို မွတ္မိၾကဦးမလားေတာ့ မသိဘူး။

ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ကို သြားရင္း သူပိုင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့ သေဘၤာ တစ္စီးကို ေတြ႔ရလို႔ ဓါတ္ပံု ရိုက္ခဲ့ပါတယ္။ သေဘၤာအမည္က စဥ့္ကူးမင္း။

Read More...

Collapse...

Tipping point (1) - why did i go to med-school?

၂၊ ၈၊ ၂၀၀၇

ဘ၀ တဆစ္ခ်ိဳး (သို႔) ကြ်ႏု္ပ္ ေဆးေက်ာင္း တက္ျဖစ္ရျခင္း အေၾကာင္း

သင္သည္ ပလက္ေဖာင္းတစ္ခုေပၚတြင္ လမ္းေလ်ာက္လာသည္ ဆိုပါစို႔။ ညာဘက္ေဘးတြင္ အေဆာက္အဦျမင့္ျမင့္ တစ္ခုရွိကာ ေရွ႕နားတြင္ ပလက္ေဖာင္းက ညာဘက္သို႔ ၉၀ ဒီကရီ ေထာင့္မွန္ ခ်ိဳးေကြ႔သြားသည္။ ေရွ႕တဆစ္ခ်ိဳးတြင္ ျမင္ေတြ႔ရမည့္ ျမင္ကြင္းမွာ သင္ ေလာေလာလတ္လတ္ ျမင္ေနရေသာ ျမင္ကြင္း ႏွင့္ အကြာႀကီးကြာေကာင္း ကြာေနေပမည္။ တစိမ္းနယ္ထဲမွာ ဆိုလ်င္ ႀကိဳတင္မသိႏိုင္။ ခ်ိဳးေကြ႔လိုက္မွသာ ျမင္ကြင္းသစ္၊ ပတ္၀န္းက်င္သစ္ကို ဘြားကနဲ ျမင္ရေပမည္။

ထိုကဲ့သို႔ေသာ အျဖစ္မ်ိဳး လူတိုင္း ဘ၀တြင္ ရွိကာ ဘ၀ တဆစ္ခ်ိဳး ဟု မည္တြင္ေလသည္။

ကြ်ႏု္ပ္ မွတ္မိေသာ ဘ၀တဆစ္ခ်ိဳးမ်ားထဲမွ တစ္ခုကို ေျပာလိုသည္။ ေဆးေက်ာင္း တက္ျဖစ္ခဲ့ရျခင္း အေၾကာင္းပင္။

အထက္တန္း ေက်ာင္းသားအရြယ္က အဂၤ်င္နီယာ အလြန္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့သည္။ တိတိက်က် ဆိုရေသာ္ အီလက္ထရြန္နစ္ အဂၤ်င္နီယာ ျဖစ္ခ်င္သည္။ ၁၀ တန္းတြင္ စာက်က္ေဖာ္က်က္ဖက္ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ ညွိႏႈိင္းထားၾကသည္။ ေဆးေက်ာင္း၀င္သည့္ အမွတ္ ရလ်င္ပင္ စက္မႈတကၠသိုလ္ (ယခင္ အေခၚ - အာအိုင္တီ) ကိုပဲ တက္ၾကမည္ ဟူ၏။

သို႔ႏွင့္ ၁၀ တန္းစာေမးပြဲေျဖအၿပီး မိဘမ်ားရွိရာ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေနရေလသည္။ ေအာင္စာရင္းထြက္ရန္ လအတန္ၾကာ ေစာင့္ဆိုင္းရေလရာ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕တခြင္ ၿပဲၿပဲစင္ေအာင္ လည္ရာျပန္စားျခင္း ႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္ေလသည္။

မိဘမ်ားကမူ သားသမီး ႏွစ္ဦးအနက္ အနည္းဆံုး တစ္ဦးကိုေတာ့ ဆရာ၀န္ ျဖစ္ေစလိုသည္။ ကြ်ႏု္ပ္မွာ သားႀကီးၾသရႆ ျဖစ္ရကား ပထမဆံုးေရြးခ်ယ္ရေတာ့မည္။ မိဘတို႔ကား အလြန္အက်ြံမတိုက္တြန္းေစကာမူ သူတို႔ ျဖစ္ေစခ်င္သည္မွာေတာ့ သိသာပါသည္။

သို႔ႏွင့္ပင္ အခ်ိန္တို႔ ကုန္မွန္း မသိကုန္ကာ ၁၀ တန္း ေအာင္စာရင္းမ်ားထြက္၊ အမွတ္စာရင္းမ်ား သိရပါေလေတာ့သည္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေဆးေက်ာင္းအမွတ္မီသည္။ ရန္ကုန္ဆင္းကာ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ ေလ်ာက္လႊာမ်ားယူၿပီး လြိဳင္ေကာ္သို႔ ျပန္လာခ်ိန္အထိ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က အဂၤ်င္နီယာပင္။

တညသ၊ သန္းေခါင္ေက်ာ္ တခ်က္တီးခန္႔ရွိမည္ ဗိုက္နာလြန္း၍ အိပ္ရာမွ လန္႕ႏိုးလာ၏။ အစားမွား၍ ဗိုက္ရစ္သည္ထင္ကာ ခဏေအာင့္အည္းေနေသးသည္။ ဘယ္လိုမွ မရ။ ပိုပို ေအာင့္ကာလာသည္။ သို႔ႏွင့္ မိဘမ်ား အိပ္ခန္းတံခါးကိုသြားေခါက္ကာ ေျပာရေတာ့သည္။ ဖခင္ျဖစ္သူက ဗိုက္ကို စမ္းသပ္ၿပီး ေဆးတစ္လံုး ထိုးေပးလိုက္သည္။ ၅ မိနစ္မွ်ပင္ မၾကာလိုက္ ေအာင့္ေန နာေနသည္မ်ား ယူပစ္သလို ေပ်ာက္သြားသည္။ သို႔ႏွင့္ ဆရာ၀န္ ဆိုတာ အေတာ္ေကာင္းတာပဲ ... လူေတြ နာက်င္ေနတာေတြကို ေပ်ာက္ေအာင္ကုသေပးႏိုင္တယ္ ... တယ္နိပ္တာပဲ ... ဟု စိတ္ထဲတြင္ ဘာသာ ေတြးမိသည္။

ထိုအျဖစ္အပ်က္ေလး တစ္ခုကပင္ ကြ်ႏု္ပ္ကို ေဆးေက်ာင္းေလွ်ာက္ရန္ တြန္းပို႔ေလေတာ့သည္။

စကားခ်ပ္

မည္မွ်ေသးငယ္ေသာ ကိစၥေလးပင္ ျဖစ္ေစကာမူ
ဘ၀ တဆစ္ခ်ိဳးေကြ႔ေစရန္ အေၾကာင္းဖန္လာႏိုင္ေပသည္။ (ကြ်ႏု္ပ္ ႏွင့္ ညွိႏႈိင္းထားေသာ သူငယ္ခ်င္းလည္း ေဆးေက်ာင္း တက္ျဖစ္ေလသည္။ ဘာေၾကာင့္ဟူမူ မသိရ။)

Read More...

Collapse...

How do I post via email?

၁၊ ၈၊ ၂၀၀၇

အီးေမးလ္ မွ တဆင့္ ဘေလာက္ ဘယ္လို လုပ္ရပါ့

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အင္တာနက္ရွိေနၿပီ ဆိုညား အင္တာနက္ကို မိမိအိမ္ကေန အလြယ္တကူ သံုးႏိုင္သူေတြကေတာ့ ရွားပါးေနပါေသးတယ္။ သံုးႏိုင္ရင္ေတာင္မွာ အျမန္ႏႈန္းက သိပ္မေကာင္းေသးပါ။ ဒါနဲ႔ပဲ ရံုးမွာ ဒါမွမဟုတ္ အင္တာနက္ကေဖး ေတြမွာ သံုးၾကရတာမ်ားပါတယ္။ အင္တာနက္ လြယ္လြယ္ကူကူ မရႏိုင္လို႔ ဘေလာက္လုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူးလို႔ မထင္ေစခ်င္ပါ။ အေစာပိုင္းမွာေတာ့ ဘေလာက္ကို လိုအပ္သလို ျပင္ဆင္ဖို႔ အင္တာနက္ လိုတာ မွန္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း ပို႔စ္ေတြ တင္ဖို႔ရာ အီးေမးလ္ ရွိရံုနဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အီးေမးလ္ကေနတဆင့္ ဘေလာက္ပို႔စ္ တင္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းကို နည္းနည္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ပထမဆံုးအဆင့္ေတြျဖစ္တဲ့ ဘေလာက္ ဒီဇိုင္းေရြးခ်ယ္၊ ျမန္မာေဖာင့္ ထည့္သြင္းႏိုင္ရန္ျပဳလုပ္၊ အျခား အပိုဆာဒါး ထည့္ခ်င္တာေလးေတြ ထည့္တာေတြကိုေတာ့ အက်ယ္ခ်ဲ႕ မေျပာေတာ့ပါ။ အျခားဘေလာက္ဂါမ်ား ရွင္းလင္းျပၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအဆင့္ၿပီးၿပီဆိုရင္ အီးေမးလ္ကေနတဆင့္ ဘေလာက္ပို႔စ္တင္ႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ရပါမယ္။

• Blogger ကို၀င္ၿပီးလ်င္ Settings ကေနတဆင့္ Email tab ကို ႏွိပ္ပါ။ ဒီလိုမ်ိဳး ေတြ႔ပါမယ္။

• အဲဒီမွာ Mail-to-Blogger Address ဆိုတာကိုရွာပါ။ အဲဒီမွာ အီးေမးလ္ လိပ္စာတစ္ခုျဖည့္ဖို႔ ကြက္လပ္တစ္ခု ေပးထားပါတယ္။ နမူနာ အီးေမးလ္ လိပ္စာကေတာ့ username.secretword@blogger.com ျဖစ္ပါတယ္။ အေရွ႔ဆံုးက မိမိရဲ႕ (ဘေလာက္ဂါကို ေလာ့ဂ္အင္ လုပ္စဥ္သံုးေသာ) အမည္၊ ၿပီးလ်င္ အစက္ (full stop) တစ္ခု ခံၿပီး မိမိ ႏွစ္သက္ရာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ စကားလံုးတစ္ခု ျဖည့္စြက္ပါ။၊ ၿပီးလ်င္ အျခား အီးေမးလ္ လိပ္စာေတြလို @ သေကၤတခံၿပီး blogger.com နဲ႔ အဆံုးသတ္ပါတယ္။ ဒါဆို အီးေမးလ္ကေနတဆင့္ ဘေလာက္ကို ပို႔စ္တင္လို႔ ရပါၿပီ။
• မိမိတင္လိုက္တဲ့ ပို႔စ္ကို အင္တာနက္မွာ အလိုအေလ်ာက္ ေပၚေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ publish ဆိုတဲ့ စကားလံုးနားက ေလးေထာင့္ကြက္ကေလးကို အမွန္ျခစ္ေပးပါ။

အီးေမးလ္ျဖင့္ ေပးပို႔ျခင္း

• မိမိေရးလိုေသာ ပို႔စ္ကို ေရးသားပါ။
• အီးေမးလ္၏ subject လိုင္းတြင္ေရးေသာ ေခါင္းစဥ္မွာ မိမိပို႔စ္၏ ေခါင္းစဥ္ျဖစ္သြားပါမည္။
  
• အထက္တြင္ ျပင္ဆင္ထားခဲ့ၿပီးေသာ အီးေမးလ္ လိပ္စာသို႔ အီးေမးလ္ ပို႔ေနက်အတိုင္းပို႔ပါ။
• မိမိ၏ပို႔စ္မွာ ဘေလာက္တြင္ အလိုအေလ်ာက္ ေပၚၿပီးသားျဖစ္ေနပါမည္။

သတိျပဳရန္

• လွ်ိဳ႕၀ွက္ စကားလံုးက အခရာက်ပါတယ္။ အျခားသူ တစ္ဦးဦးက ဒီလွ်ိဳ႕၀ွက္စာလံုးကို သိသြားရင္ မိမိ အမည္ကို အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး ပို႔စ္တင္လို႔ ရပါတယ္။
• ေနာက္တစ္ခ်က္က တခ်ိဳ႕ အီးေမးလ္ ေတြရဲ႕ ေအာက္ဆံုးနားမွာ အလိုအေလ်ာက္ ထည့္သြင္းထားတဲ့ စကားစုမ်ား (ဥပမာ - မိမိ၏ လိပ္စာ) ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီ စကားစုေတြဟာလည္း ဘေလာက္မွာ သြားေရာက္ေပၚေနပါမယ္။ ဒီလို မေပၚေစခ်င္ရင္ျဖင့္ မိမိ ေရးၿပီးသားပို႔စ္ ရဲ႕ အဆံုးမွာ #end ကိုျဖည့္စြက္ေပးလိုက္ပါ။ ဒါဆို ဘယ္ေနရာမွာ အဆံုးသတ္ရမလဲ ဘေလာက္ဂါက သိၿပီေပါ့။
• အစုအဖြဲ႔လိုက္ ေရးသားေသာ ဘေလာက္မ်ား (joint-blog) တြင္လည္း ဤသို႔ စီစဥ္ထားရွိႏိုင္ပါသည္။ ဤအီးေမးလ္ လိပ္စာသို႔ ပို႔ေသာ စာတိုင္းမွာ မိမိအမည္ျဖင့္ တင္ေသာ ပို႔စ္ဟု ေပၚေနေပမည္။
  
• အီးေမးလ္ျဖင့္ ဘေလာက္ပို႔စ္တင္ရာတြင္ ေလဘယ္ (label) မ်ားအလိုအေလ်ာက္ထည့္သြင္း၍ မရပါ။ အင္တာနက္ အသံုးျပဳႏိုင္သည့္ အခ်ိန္တြင္မွ ဘေလာက္ဂါတြင္ သြားေရာက္ျပင္ဆင္ ထည့္သြင္းရပါမည္။
• ျမန္မာစာ ျဖင့္ ေရးသားမည္ ဆိုပါက Word သို႔မဟုတ္ WordPad တြင္ ေရးသားၿပီးမွ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ (cut & paste) လုပ္ျခင္းက အီးေမးလ္ထဲတြင္ တိုက္ရိုက္ ေရးျခင္းထက္ အဆင္ေျပပါသည္။
• ေနာက္ဆံုးေပၚ Microsoft Word 2007 တြင္မူ ၄င္း ပရိုဂရမ္ အတြင္းမွ ေန၍ တိုက္ရိုက္ ပို႔စ္တင္လို႔ ရေအာင္ စီစဥ္ထားပါသည္။ အေသးစိတ္ သိလိုက ဤေနရာတြင္ ၾကည့္ပါ။

စာကိုး

Blogger help တြင္ ပါရွိသည့္ “How do I post via Email?” ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္။

အားလံုး အဆင္ေျပၾကပါေစ။
ေမာင္ရဲမြန္

Read More...

Collapse...

Why did I start blogging?

၂၂၊ ၇၊ ၂၀၀၇

ဘဇာေၾကာင့္ ဘေလာက္ လုပ္ျဖစ္သနည္း

ကိုေ၀က ဘေလာက္ဂါေန႔အတြက္ ေရွ႕ကင္းထြက္ ေရးခိုင္းေလသည္။ ဘဇာေၾကာင့္ ဘေလာက္ လုပ္ျဖစ္ပါသလဲ တဲ့။ အေမးရွိက အေျဖ ရွိရေပမည္။ ေရးခ်င္လ်က္ ေမာက္စ္တို႔ ျဖစ္ေလၿပီ။

စာေရးရာတြင္ ေရးခ်င္လို႔ေရးသူ ႏွင့္ ေျပာခ်င္လို႔ေရးသူ ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳး ရွိသတတ္။ ကြ်ႏု္ပ္ကား ဒုတိယ အမ်ိဳးအစားတြင္ အက်ံဳး၀င္ေလသည္။ ဘဇာေတြ ေျပာခ်င္သနည္းဟု မေျပာမီ ကြ်ႏု္ပ္အေၾကာင္းကို အနည္းငယ္ရွင္းအံ့။ သို႔မွသာ စာရႈသူတို႔ ဇာတ္ရည္လည္ေပမည္။

ကြ်ႏု္ပ္၏ ပင္ကိုယ္သဘာ၀ကိုက Hub ( ကြန္ပ်ဴတာမ်ားကို ခ်ိတ္ဆက္ေပးသည့္ဗူး ) ႏွင့္တူသည္။ ေက်ာင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အိမ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္၄င္း၊ အိမ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အလုပ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္၄င္း၊ အလုပ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေျခလ်င္ေတာင္တက္အသင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္၄င္း၊ ေျခလ်င္ေတာင္တက္အသင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကို ႏိုင္ငံျခားမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္၄င္း၊ ႏိုင္ငံျခားမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်ာင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္၄င္း၊ ခ်ိတ္ဆက္ေပးတတ္ေသာ သေဘာရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္ပတြင္ ကာလအတန္ၾကာေနထိုင္ရစဥ္ ထိုထိုဤဤေသာ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားကို အဆက္အသြယ္ျပဳရန္ ကိစၥကို တာ၀န္၀တၱရား တစ္ခုအေနျဖင့္ ျမင္မိေလသည္။ သို႔ရာတြင္ ေက်ာင္းစာပိျခင္း၊ ဗာဟီရ မ်ားျခင္း၊ စာေရးပ်င္းျခင္း အစရွိသည့္ ပ်င္းရိျခင္း အျဖာျဖာတို႔ေၾကာင့္ အဆက္အသြယ္ နည္းပါးေနရာ စိတ္မေကာင္းျခင္း ႀကီးစြာျဖစ္ရေလသည္။

အတန္းေက်ာင္း တက္စဥ္အခ်ိန္ကိုလည္း အနည္းငယ္ ေျပာလို၏။ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀က သခ်ၤာ၊ သိပၸံ အစရွိသည့္ ဘာသာရပ္မ်ားတြင္ မဆိုးလွေသာ္လည္း ျမန္မာစာအတြက္ ဆိုလ်င္ သင္ၾကားသူဆရာ၊ သင္အံသူကြ်ႏု္ပ္အျပင္၊ ခ်စ္လွစြာေသာ မိဘႏွစ္ပါးသာမက ႀကီးေဒၚမ်ားပါ စိတ္ဒုကၡႀကီးစြာ ေရာက္ၾကရသည္။ စာစီစာကံုးကို အျဖစ္ရွိေအာင္မေရးမူ၍ ျဖစ္၏။ ဆရာ၊ မိဘတို႔ကား ကြ်ႏု္ပ္ကို ေျခာက္ခ်ီတခါ မာန္ခ်ီတလွည့္ျဖင့္ စာစီကံုးခိုင္းၾကသည္။ ဆရာတစ္ဦးဆိုလ်င္ ရည္းစားသညာ ထားပါမည့္အေၾကာင္း တိုက္တြန္းေလသည္။ သို႔မွသာ ဖြဲ႔ႏြဲ႔သီကံုး ခ်ယ္မႈန္းတတ္လာမည္ဟု ဆို၏။ ဒို႔ေက်ာင္းသား စာစီစာကံုးမ်ား အတြဲလိုက္၀ယ္၏။ ဆရာ ဂုဏ္ထူးဦးသိန္းႏိုင္ေျပာသလို မွတ္တမ္းစာအုပ္ထား၍ မွတ္သား၏။ ေရးခိုင္းသမွ် ေရး၏။ ရည္းစားသညာကား အျဖစ္မရွိခဲ့။ အမွန္ကား ဆရာကသာ ရည္းစားထားရန္ တိုက္တြန္းေနသည္ ဆရာ၏ အမ်ိဳးသမီး (ဆရာ ကေတာ္) က ကြ်ႏု္ပ္၏ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲရွိ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္း ဓါတ္ပံုကို သိမ္းယူကာ ဆိုဆဲခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေနာက္တြန္႔သြားခဲ့ျခင္းပင္။ သို႔ႏွင့္ ပထမႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းသားသာ ျဖစ္လာသည္ စာစီစာကံုး ႏွင့္ အကြ်ႏု္ပ္ကား ဆားႏွင့္တီ ပမာ ရွိေနေသးသည္။ ပထမႏွစ္လြန္ေျမာက္၍ ျမန္မာစာ ကို သင္ၾကားရန္မလိုေတာ့ေသာအခါ ၀မ္းေျမာက္သည္မွာ ဆိုဖြယ္ရာမရွိ။

ကံၾကမၼာဘီးရဟတ္ တပတ္ျပန္လည္လာတတ္သည္ကို ထိုအခ်ိန္က သတိမထားမိ။ ငယ္ေသးသည္ မဟုတ္တံုေလာ။ ဘ၀ရထားႀကီးကို စီးနင္းၿပီးသကာလ တဘူတာၿပီးတဘူတာ ေက်ာ္ျဖတ္ကာ မဟာဘြဲ႔ တက္ရန္ အေၾကာင္းဖန္လာ၏။ ဤတြင္ သံတူေၾကာင္းကြဲ ျပႆနာ ျပန္စေတာ့သည္။ ဘိုလို စာစီကံုးရျခင္းပင္။ နဂိုကပင္ မရွိေလေတာ့ နဂိုင္းကလည္း မေျပာင္ေရာင္။ စာလံုးေရ ၅၀၀ ရွိေသာ စာစီစာကံုးေရးခိုင္းလ်င္ အေမရိကန္ေက်ာင္းသားမ်ားက စာလံုးေရ ၅၀၀ နဲ႔ ဘာသြားေရးရမည္နည္းဟု စိတ္တိုေနခ်ိန္တြင္ ကြ်ႏု္ပ္ကား စာလံုးေရ ၄၅၀ ေလာက္ကို ျဖစ္ျဖစ္မည္ေအာင္ ေရးတင္ခဲ့ရသည္။ ေရွးဘ၀ကုသိုလ္ လက္က်န္ေလးေၾကာင့္ မဟာဘြဲ႔ေလးေတာ့ ရသြားခဲ့သည္။ စာအေရးရ လြတ္ၿပီလားဆို မလြတ္ေသးပါ။ ပညာေလာဘေၾကာင့္ ပါရဂူဘြဲ႔တက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္က ျပည္ပကို ေရာက္ခဲ့ရျပန္သည္။

အခုမွ ဒုကၡလွလွ ေတြ႔ေတာ့သည္။ စာေတြပိုဖတ္ရသည္။ ပိုေရးရသည္။ စာလံုးေပါင္း သဒၵါလည္း အမွားမခံေတာ့။ ေၾသာ္ … အရင္ဘ၀က အမွတ္ျခစ္ၾကမ္းေသာ ဆရာ ျဖစ္ခဲ့ေလသလား။ ဘာသာေတြးမိသည္။ ေလာက္ ျဖစ္မွေတာ့ မစင္ ေၾကာက္ေနလို႔ မျဖစ္ေတာ့ၿပီ။ ဓါတ္ၾကမ္းတိုက္မွ ရေတာ့မည္ဟု စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္လာသည္။

ထိုအခ်ိန္မွာပင္ မီးေလာင္ရာေလပင့္ ဆိုသကဲ့သို႔ ေျပာခ်င္လာေသာ အေၾကာင္းမ်ားကလည္း စုပံုလာသည္။ သူမ်ားေျပာတာခ်ည္း နားေထာင္ခဲ့ရတာ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္း အေတာ္ (အတိအက်ေတာ့ မေျပာလိုေတာ့) ၾကာခဲ့ၿပီ။ ျပည္သူ႔က်န္းမာေရး ဘာသာရပ္အေၾကာင္း ေျပာလိုသည္။ လူငယ္မ်ား ၀ိုင္း၀န္းက်ိဳးစားၾကပါမည့္ အေၾကာင္း ေျပာလိုသည္။ တိုင္းျပည္တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္းမ်ား ေဆြးေႏြးလိုသည္။ အတင္းတုတ္လိုသည္။ ဟာသမ်ား ေ၀မွ်လိုသည္။ ေရာက္တတ္ရာရာ ေရးလိုသည္။

ျပန္၍ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရလ်င္ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္သဂၤဟမ်ားကို အဆက္အသြယ္လုပ္လိုျခင္း၊ စာစီစာကံုးအေရး ေလ့က်င့္လိုျခင္း၊ ရင္ထဲမွ စကားမ်ားကို ဖြင့္အန္ထုတ္လိုျခင္း စသည့္ အေၾကာင္း သံုးပါးေၾကာင့္ ဘေလာက္ေရးျဖစ္လာရပါသည္။

အခ်ပ္ပို

ဘာေၾကာင့္ ဆက္ေရးျဖစ္ေနသလဲ။ ကိုေ၀ကေတာ့ မေမးပါ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်ႏု္ပ္ကား ေရးစရွိလ်င္ ရပ္၍ မရေတာ့ၿပီ။ ေျပာရေပဦးမည္။ ေျပာခြင့္ျပဳပါ။

ကနဦးတြင္ ကြ်ႏု္ပ္ဘေလာက္က ေပါကၡ၀ႆ ဘေလာက္ ျဖစ္၏။ ျမင္ေစခ်င္သူမ်ားကိုသာ ျမင္ေစၿပီး၊ မျမင္ေစခ်င္သူမ်ားကို မျမင္ေစေအာင္ စီမံထားရွိခဲ့သည္။ သို႔ရာတြင္ ျမင္ေစခ်င္သူမ်ားက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ လာေရာက္ မၾကည့္ၾကၿပီ။ သူတို႔ကိုလည္း အဆိုးမဆိုသာ။ စာစီစာကံုးေရးရန္ တေဆြလံုးတမ်ိဳးလံုး ၀ိုင္းတြန္းခဲ့ရသူတစ္ေယာက္၏ ဘေလာက္ကို မည္သည့္ အေၾကာင္းသိသူက ေမာ္နီတာ အပြန္းခံ၊ ဇက္ေၾကာအတက္ခံ၍ လာဖတ္မည္နည္း။ ဓမၼတာပင္။

သို႔ႏွင့္ နည္းဗ်ဴဟာေျပာင္းရျပန္သည္။ လူတိုင္းဖတ္ရႈရႏိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္သည္။ ဆီပံုးတြင္ ေၾကာ္ျငာ၀င္သည္။ ဓါတ္စာ စာရင္း (Email list) (ဓါတ္မီး၊ ဓါတ္ရထား၊ ဓါတ္တိုင္၊ ဓါတ္မွန္ … စသည္တို႔ကဲ့သို႔ ဓါတ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ စာ ျဖစ္သျဖင့္ ဓါတ္စာ ဟု ေခၚသင့္သည္။) ထဲတြင္ ပါသမွ် မိတ္ေဆြမ်ားထံ ဓါတ္စာပို႔ အေၾကာင္းၾကားသည္။ မိမိဓါတ္စာ၏ ေအာက္ပိုင္းက်က်ေလာက္တြင္ ေခတ္မီသူတိုင္း ဤဘေလာက္ကိုၾကည့္ၾကသည္ ဟု ေရးသည္။

ရလာဒ္ကား မဆိုးေတာ့ၿပီ။ အေၾကာင္းမသိသူတို႔၊ မ်က္စိလည္ လမ္းမွားကာ ေရာက္လာသူတို႔၊ ေမာက္စ္ ကလစ္အလုပ္ျမန္သူတို႔ ၀င္ေရာက္ဖတ္ရႈၾကသည္။ ဖတ္ရႈသူအခ်ိဳ႕ကား အားလံုးေကာင္းပါသည္၊ ေနာက္မဆုတ္နဲ႔ ကိုကံခြ်န္၊ ဆက္လုပ္ ကိုယ့္လူ စသည္ျဖင့္ အဆင္းဘီးတတ္ မွတ္ခ်က္မ်ား ေပးသြားသည္။ မႏုႆေဗဒ ပညာရွင္တို႔က ထိုမွတ္ခ်က္မ်ိဳးသည္ လူအခ်င္းခ်င္း ပလဲနံပ သင့္ရန္ ေျပာျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ေၾကာင္း၊ အတည္ယူ၍မရႏိုင္ေၾကာင္း ဆို၏။ ပညာရွင္တို႔ မည္သို႔ဆိုေစကာမူ ကြ်ႏု္ပ္ကား ဘေလာက္ဂါမ်ားကို မ်ားစြာ ယံုၾကည္ေလးစားျခင္း ျဖစ္မိၿပီး ရွိရကား ထိုမွတ္ခ်က္မ်ားကို အထူးဂရုျပဳေလ၏။

ထို႔ျပင္တ၀ အေကာင္အထည္မေပၚေသာ မိတ္ေဆြ မ်ားစြာ တိုးလာသည္။ ရွည္သည္၊ တိုသည္၊ ပိန္သည္၊ ၀သည္၊ ညိဳသည္၊ ျဖဴသည္၊ ဘာမွ် မသိမူလည္း စိတ္၀င္စားမႈျခင္းတူသူ၊ မိမိေရးသားသည္ကို မွတ္ခ်က္ေပးသူ၊ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးသူ စသည္ျဖင့္ ခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ လူမ်ားစြာႏွင့္ သိကြ်မ္းလာသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ ငယ္စဥ္ကပင္ ျမန္မာျပည္ရွိ ၿမိဳ႕တိုင္း၊ နယ္တိုင္းတြင္ ခင္မင္ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ရွိလိုသည္။ ရွိရန္လည္း က်ိဴးစားခဲ့သည္။ အေတာ္လည္း ရွိလာသည္။ ယခုမူကား တကမာၻလံုးရွိ တိုင္းျပည္တိုင္းတြင္ ခင္မင္ေသာ မိတ္ေဆြ ရွိခ်င္လာသည္။ ဤ ဘေလာက္သည္ကား ထိုရည္ရြယ္ခ်က္ကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးႏုိင္ေပေတာ့မည္။ ေကာင္းေပစြ။

ကြ်ႏု္ပ္၏ မိဘႏွစ္ပါး၊ ႀကီးေဒၚမ်ား ႏွင့္ ျမန္မာစာ ဆရာ ဆရာမ အေပါင္းတို႔အား ဤစာျဖင့္ ကန္ေတာ့အပ္ပါ၏။

Read More...

Collapse...