"Go Green" . A nice and desirable buzz word. But, nothing comes for free. I was summoned to get my car tested for emission. It is required in Maryland that cars do not emit harmful gases more than the limit.
Even the top notch and brand new car engines still emit those harmful gases in excess of the state required level. So, another instrument called catalytic converter is installed in the exhaust system to purify the dirts exhaled from the engine.
My car's catalytic converter has worn out and I had to replace it together with part of the exhaust system. The initial estimate from a Toyota-recognized garage was $ 3300 - almost the price that I paid for the car. Luckily, I found another garage that could fix the thing with $ 800. Still it is about the 20% of the price of the car.
This is ridiculous. There should be cheaper ways to go green. Or else, not many people could ever afford it. Shall we just use our foot to go green?
Tuesday, January 16, 2007
Cost of Going Green
2
comments
Labels:
autobio,
baltimore,
english,
general,
public health
Friday, January 12, 2007
Navigating within a blog
၁၂၊ ၁၊ ၂၀၀၇
ဘေလာက္အတြင္း သြားလာၿခင္း
ဘေလာက္မ်ားသည္ ဒိုင္ယာရီ ကို ေနာက္ၿပန္ ဖတ္ရသကဲ့သို႔ ရွိ၏။ ေနာက္ဆံုးေရးသည္မ်ားက ေရွ႔ွဆံုးေရာက္ေနၿပီး၊ အရင္ဆံုး ေရးထားသည္မ်ားက ဟိုးေနာက္ဆံုးတြင္ ေရာက္ေနၾကသည္။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ စာပိုဒ္မ်ား တင္သည့္ ခုႏွစ္၊ လအလိုက္အစီအစဥ္ကို ၾကည့္ႏုိင္ပါသည္။
ပို၍လြယ္ကူေသာနည္းမွာ Search Function ကို အသံုးၿပဳၿခင္း ပင္ၿဖစ္သည္။
အကယ္၍ ဘေလာက္ဂါ က ၄င္း၏ စာပိုဒ္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ ေလဘယ္မ်ား (စကားစု၊ key words) ႏွင့္ တြဲထားေပးပါက မိမိ ဖတ္ခ်င္သည္မ်ားကို ရွာရတာ ပိုလြယ္ပါသည္။ ဥပမာ အားၿဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ ဘေလာက္ရွိ လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္မႈဆိုင္ရာ ေပၚလစီမ်ား (၃) ဆိုပါစို႔။ ထိုစာပိုဒ္ ကိုဖတ္ၿပီး သကာလ (၁) ႏွင့္ (၂) ကိုပါ ဖတ္ခ်င္လာလ်င္ စာပိုဒ္ အဆံုးနားရွိ LABELS: ဆိုသည့္ေနရာေလးကို ရွာၾကည့္ပါ။ ၿပီးလ်င္ LABEL: စာရင္းထဲမွ POPULATION POLICY ဆိုသည့္ စကားစုကို ႏွိပ္လိုက္ပါ။ ထိုအခါ ဤေလဘယ္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ စာပိုဒ္မ်ား (၁ ႏွင့္ ၂) ထြက္လာပါမည္။ အလားတူ ၿမန္မာလို ေရးထားေသာ စာပိုဒ္ မ်ားကိုသာ ဖတ္ခ်င္ပါက BURMESE ဆိုသည့္ ေလဘယ္ကို ႏွိပ္လိုက္ရုံပင္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဘေလာက္ဂါမ်ား အေနၿဖင့္ ေလဘယ္မ်ားကို စနစ္တက် ေပးထားသင့္ပါသည္။
္
ပို၍လြယ္ကူေသာနည္းမွာ Search Function ကို အသံုးၿပဳၿခင္း ပင္ၿဖစ္သည္။
အကယ္၍ ဘေလာက္ဂါ က ၄င္း၏ စာပိုဒ္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ ေလဘယ္မ်ား (စကားစု၊ key words) ႏွင့္ တြဲထားေပးပါက မိမိ ဖတ္ခ်င္သည္မ်ားကို ရွာရတာ ပိုလြယ္ပါသည္။ ဥပမာ အားၿဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္ ဘေလာက္ရွိ လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္မႈဆိုင္ရာ ေပၚလစီမ်ား (၃) ဆိုပါစို႔။ ထိုစာပိုဒ္ ကိုဖတ္ၿပီး သကာလ (၁) ႏွင့္ (၂) ကိုပါ ဖတ္ခ်င္လာလ်င္ စာပိုဒ္ အဆံုးနားရွိ LABELS: ဆိုသည့္ေနရာေလးကို ရွာၾကည့္ပါ။ ၿပီးလ်င္ LABEL: စာရင္းထဲမွ POPULATION POLICY ဆိုသည့္ စကားစုကို ႏွိပ္လိုက္ပါ။ ထိုအခါ ဤေလဘယ္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ စာပိုဒ္မ်ား (၁ ႏွင့္ ၂) ထြက္လာပါမည္။ အလားတူ ၿမန္မာလို ေရးထားေသာ စာပိုဒ္ မ်ားကိုသာ ဖတ္ခ်င္ပါက BURMESE ဆိုသည့္ ေလဘယ္ကို ႏွိပ္လိုက္ရုံပင္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဘေလာက္ဂါမ်ား အေနၿဖင့္ ေလဘယ္မ်ားကို စနစ္တက် ေပးထားသင့္ပါသည္။
္
1 comments
Labels:
blogging,
burmese,
general,
web tech
Thursday, January 11, 2007
Blog
၁၁။ ၁။ ၂၀၀၇
ဘေလာက္ ၮီကာ
ဘေလာက္ ဆို သည္ မွာ ...
ကိုယ္တိုင္ေရးပံုတူ (သို႔) အံဆြဲထဲ ေသာ့ပိတ္မထားေသာ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း (သို႔) သမ၀ါယမဆိုင္ေရွ႔ မွ ေက်ာက္သင္ပုန္း (သို႔) ေက်ာင္းမွ ႏို႔တစ္ဘုတ္ ႏွင့္တူသည္။ ေရးတတ္ ၿခစ္တတ္စ ကေလး တစ္ေယာက္ ကို ေရာင္စံုခဲတံမ်ားေပး၍ နံရံၿဖဴရွိေသာ အခန္းထဲတြင္ တစ္ဦးတည္းထားေပးၿခင္းႏွင့္ လည္း တူသည္။ သူကိုယ္တုိင္ ဘာမွန္းမသိေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားကို စိတ္တိုင္းက် ေရးၿခစ္၍ ရေနေသာေၾကာင့္ပင္္။
ဘေလာက္ ဘယ္ကစ ...
အာဒမ္ႏွင့္ေအ၀ တို႔ကေတာ့ ဘေလာက္မလုပ္ခဲ႔တာ ေသခ်ာသေလာက္ပင္။ ၿဗမၼာၾကီး ေလးဦးလည္း ဖိုးအင္၀မ္း ဘေလာက္လုပ္ခဲ႔ သည္ဟု မၾကားဖူးပါ။ ဘေလာက္ကို ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ေလာက္ က စခဲ႔သည္ ဟူ၏။ အမွန္ေတာ့ အင္တာနက္ (သို႔) အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ကြန္ယက္ၾကီး၏ ေဘးထြက္ အာနိသင္ တစ္ခုပင္။ လူဆိုသည္မွာ အတင္း ေၿပာတတ္သည့္ သတၱ၀ါမဟုတ္ပါလား။ အိမ္လည္၍ ထီးၿဖဴဖိနပ္ပါး ေၿပာသူမ်ားရွိသလို၊ ကမၻာပတ္၍ (အင္တာနက္မွတဆင့္) အတင္း ေၿပာသူမ်ား ရွိလာသည္မွာ လူ႔ေလာက၏ တိုးတက္မႈ ၿပယုဒ္ပင္လား မသိ။
ဘေလာက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ...
ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာ ကေလး၊ လူၾကီး အားလံုး ဘေလာက္ တစ္ခုစီေလာက္ ပိုင္မည္ဆိုလွ်င္ေတာင္ အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ကြန္ယက္ၾကီး ေပၚတြင္ ရွိေနသည့္ ဘေလာက္ အေရအတြက္ကို မမီႏုိင္ေသးပါ။ ဘေလာက္မ်ား မွတ္ပံုတင္ ဌာန တစ္ခု အဆိုအရ ၂၀၀၆၊ ႏို၀င္ဘာလ တြင္ ဘေလာက္ေပါင္း သန္း ၆၀ ခန္႔ ရွိေနပါၿပီ။
ဘေလာက္ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ ...
လြယ္ပါသည္။ စာေပ စိစစ္ေရးက ေထာက္ခံစာေလးသာ ယူခဲ႔ပါ။ အားလံုး အဆင္ေၿပသြားပါမည္။ အဲ . . . ေယာင္သြားလို႔ပါ။
၁။ ဘေလာက္မ်ား ကို လက္ခံေပးေသာ ၀က္ဆုိဒ္ တစ္ခုခု (ဥပမာ - www.blogger.com ) တြင္ စာရင္းသြင္း
၂။ မိမိၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ စာမ်က္ႏွာ ဒီဇိုင္း ကို ေရြး
၃။ အီးေမး တို႔ စာစီစာရိုက္တို႔ လုပ္သလို ေရးခ်င္တာ ေရး
၄။ publish လုပ္ (စာရိုက္ၿပီးတိုင္း အင္တာနက္ေပၚ ေရာက္သည္မဟုတ္ပါ။ publish ဆိုသည့္ ခလုတ္တစ္ခု ႏွိပ္မွ ေရာက္သြားပါသည္။)
ဒီေလာက္ပါပဲ။ အင္မတန္လြယ္ပါသည္။ ၿမန္မာလို ဘေလာက္လုပ္ခ်င္လွ်င္ေတာ့ နည္းနည္း လက္၀င္ပါသည္။ ေနာက္မ်ားမွ ဒါကို ဆက္ေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့။
ဘေလာက္ ကမၻာတြင္ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္မ်ား
အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ကြန္ယက္ၾကီး ကို မည္သူမဆို ၀င္ေရာက္ ၾကည္႔ရႈႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အခ်ိဳ႔ေသာ စာသား အသံုးအႏႈန္းမ်ားသည္ လူအမ်ား၏ အၿမင္တြင္ မတင့္တယ္ၿဖစ္တတ္ေၾကာင္း သတိခ်ပ္သင့္ပါသည္။ မိမိ လာေရာက္ ဖတ္ရႈ ေစခ်င္သူမ်ား စိတ္၀င္စားမည့္ အေၾကာင္း အရာမ်ားလည္း ပါသင့္ပါသည္။ ဓါတ္ပံု၊ သီခ်င္းမ်ားၿဖင့္ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ၿပဳလုပ္္ႏုိင္လ်င္ ေကာင္းေသာ္လည္း၊ ဖတ္ရႈမည့္ သူမ်ား၏ အင္တာနက္ အၿမန္ႏႈန္း ကိုလည္း ကိုယ္ခ်င္း စာေစခ်င္ ပါသည္။ (ဥပမာ - ကြ်န္ေတာ့္ ရန္ကုန္အိမ္မွ ဒိုင္လ္အပ္ၿဖင့္ အီးေမး စစ္ရာတြင္ 1 MB ခန္႔ရွိ ဓါတ္ပံု တစ္ပံု ကို နာရီ၀က္ခန့္ ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ယူရပါသည္။) ထုိ႔ေၾကာင့္ ေၿပာကားေၿပာ၏မၾကား ၿဖစ္မွာစိုးရပါသည္။ အေရးအၾကီးဆံုးဟု ကြ်န္ေတာ္ ယူဆေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ပံုမွန္ ေရးသားရန္္ ၿဖစ္ပါသည္။ တစ္လမွ တစ္ခုေလာက္ ေရးေသာ ဘေလာက္ကို မည္သူလာဖတ္မည္နည္း။ အၿခားသူမ်ား၏ ဘေလာက္ကို ဖတ္ၿပီး စိတ္၀င္စားလွ်င္ တစ္ခုခု မွတ္ခ်က္ ၿပန္ေပးသင့္ပါသည္။ မဟုတ္ပါက ဘေလာက္ဂါမွာ နံရံႏွင့္ စကားေၿပာရသကဲ႔သို႔ ရွိေခ်မည္။ မိမိဘေလာက္တြင္ မွတ္ခ်က္ေပးလာ သူမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူး တင္ေၾကာင္းေၿပာသင့္ပါသည္ (သတင္းစာတြင္ ထည့္စရာ မလိုပါ)။ မိမိမည္သူမည္၀ါ (သို႔) မိမိ၏ အိမ္လိပ္စာ တို႔ကို မသိေစလိုလ်င္ အေရးအသားမ်ားတြင္ ဆင္ၿခင္ရန္လိုပါသည္။ မဟုတ္ပါက ေၾကြးရွင္မ်ား လိုက္လာတတ္ပါသည္။
ယေန႔ေတာ့ ဤမွ်သာ။
စာရႈသူတို႔ ထင္တိုင္းေပါက္ ဘေလာက္ႏုိင္ပါေစ။ (ဘေလာက္သည္ နာမ္ၿဖစ္သလို ၾကိယာလည္းၿဖစ္ပါသည္။)
စာကိုး။
Wikepedia: Blog
Blog Etiquette
ကိုယ္တိုင္ေရးပံုတူ (သို႔) အံဆြဲထဲ ေသာ့ပိတ္မထားေသာ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း (သို႔) သမ၀ါယမဆိုင္ေရွ႔ မွ ေက်ာက္သင္ပုန္း (သို႔) ေက်ာင္းမွ ႏို႔တစ္ဘုတ္ ႏွင့္တူသည္။ ေရးတတ္ ၿခစ္တတ္စ ကေလး တစ္ေယာက္ ကို ေရာင္စံုခဲတံမ်ားေပး၍ နံရံၿဖဴရွိေသာ အခန္းထဲတြင္ တစ္ဦးတည္းထားေပးၿခင္းႏွင့္ လည္း တူသည္။ သူကိုယ္တုိင္ ဘာမွန္းမသိေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားကို စိတ္တိုင္းက် ေရးၿခစ္၍ ရေနေသာေၾကာင့္ပင္္။
ဘေလာက္ ဘယ္ကစ ...
အာဒမ္ႏွင့္ေအ၀ တို႔ကေတာ့ ဘေလာက္မလုပ္ခဲ႔တာ ေသခ်ာသေလာက္ပင္။ ၿဗမၼာၾကီး ေလးဦးလည္း ဖိုးအင္၀မ္း ဘေလာက္လုပ္ခဲ႔ သည္ဟု မၾကားဖူးပါ။ ဘေလာက္ကို ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ေလာက္ က စခဲ႔သည္ ဟူ၏။ အမွန္ေတာ့ အင္တာနက္ (သို႔) အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ကြန္ယက္ၾကီး၏ ေဘးထြက္ အာနိသင္ တစ္ခုပင္။ လူဆိုသည္မွာ အတင္း ေၿပာတတ္သည့္ သတၱ၀ါမဟုတ္ပါလား။ အိမ္လည္၍ ထီးၿဖဴဖိနပ္ပါး ေၿပာသူမ်ားရွိသလို၊ ကမၻာပတ္၍ (အင္တာနက္မွတဆင့္) အတင္း ေၿပာသူမ်ား ရွိလာသည္မွာ လူ႔ေလာက၏ တိုးတက္မႈ ၿပယုဒ္ပင္လား မသိ။
ဘေလာက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ...
ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာ ကေလး၊ လူၾကီး အားလံုး ဘေလာက္ တစ္ခုစီေလာက္ ပိုင္မည္ဆိုလွ်င္ေတာင္ အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ကြန္ယက္ၾကီး ေပၚတြင္ ရွိေနသည့္ ဘေလာက္ အေရအတြက္ကို မမီႏုိင္ေသးပါ။ ဘေလာက္မ်ား မွတ္ပံုတင္ ဌာန တစ္ခု အဆိုအရ ၂၀၀၆၊ ႏို၀င္ဘာလ တြင္ ဘေလာက္ေပါင္း သန္း ၆၀ ခန္႔ ရွိေနပါၿပီ။
ဘေလာက္ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ ...
လြယ္ပါသည္။ စာေပ စိစစ္ေရးက ေထာက္ခံစာေလးသာ ယူခဲ႔ပါ။ အားလံုး အဆင္ေၿပသြားပါမည္။ အဲ . . . ေယာင္သြားလို႔ပါ။
၁။ ဘေလာက္မ်ား ကို လက္ခံေပးေသာ ၀က္ဆုိဒ္ တစ္ခုခု (ဥပမာ - www.blogger.com ) တြင္ စာရင္းသြင္း
၂။ မိမိၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ စာမ်က္ႏွာ ဒီဇိုင္း ကို ေရြး
၃။ အီးေမး တို႔ စာစီစာရိုက္တို႔ လုပ္သလို ေရးခ်င္တာ ေရး
၄။ publish လုပ္ (စာရိုက္ၿပီးတိုင္း အင္တာနက္ေပၚ ေရာက္သည္မဟုတ္ပါ။ publish ဆိုသည့္ ခလုတ္တစ္ခု ႏွိပ္မွ ေရာက္သြားပါသည္။)
ဒီေလာက္ပါပဲ။ အင္မတန္လြယ္ပါသည္။ ၿမန္မာလို ဘေလာက္လုပ္ခ်င္လွ်င္ေတာ့ နည္းနည္း လက္၀င္ပါသည္။ ေနာက္မ်ားမွ ဒါကို ဆက္ေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့။
ဘေလာက္ ကမၻာတြင္ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္မ်ား
အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ကြန္ယက္ၾကီး ကို မည္သူမဆို ၀င္ေရာက္ ၾကည္႔ရႈႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အခ်ိဳ႔ေသာ စာသား အသံုးအႏႈန္းမ်ားသည္ လူအမ်ား၏ အၿမင္တြင္ မတင့္တယ္ၿဖစ္တတ္ေၾကာင္း သတိခ်ပ္သင့္ပါသည္။ မိမိ လာေရာက္ ဖတ္ရႈ ေစခ်င္သူမ်ား စိတ္၀င္စားမည့္ အေၾကာင္း အရာမ်ားလည္း ပါသင့္ပါသည္။ ဓါတ္ပံု၊ သီခ်င္းမ်ားၿဖင့္ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ၿပဳလုပ္္ႏုိင္လ်င္ ေကာင္းေသာ္လည္း၊ ဖတ္ရႈမည့္ သူမ်ား၏ အင္တာနက္ အၿမန္ႏႈန္း ကိုလည္း ကိုယ္ခ်င္း စာေစခ်င္ ပါသည္။ (ဥပမာ - ကြ်န္ေတာ့္ ရန္ကုန္အိမ္မွ ဒိုင္လ္အပ္ၿဖင့္ အီးေမး စစ္ရာတြင္ 1 MB ခန္႔ရွိ ဓါတ္ပံု တစ္ပံု ကို နာရီ၀က္ခန့္ ေဒါင္းလုပ္ လုပ္ယူရပါသည္။) ထုိ႔ေၾကာင့္ ေၿပာကားေၿပာ၏မၾကား ၿဖစ္မွာစိုးရပါသည္။ အေရးအၾကီးဆံုးဟု ကြ်န္ေတာ္ ယူဆေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ပံုမွန္ ေရးသားရန္္ ၿဖစ္ပါသည္။ တစ္လမွ တစ္ခုေလာက္ ေရးေသာ ဘေလာက္ကို မည္သူလာဖတ္မည္နည္း။ အၿခားသူမ်ား၏ ဘေလာက္ကို ဖတ္ၿပီး စိတ္၀င္စားလွ်င္ တစ္ခုခု မွတ္ခ်က္ ၿပန္ေပးသင့္ပါသည္။ မဟုတ္ပါက ဘေလာက္ဂါမွာ နံရံႏွင့္ စကားေၿပာရသကဲ႔သို႔ ရွိေခ်မည္။ မိမိဘေလာက္တြင္ မွတ္ခ်က္ေပးလာ သူမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူး တင္ေၾကာင္းေၿပာသင့္ပါသည္ (သတင္းစာတြင္ ထည့္စရာ မလိုပါ)။ မိမိမည္သူမည္၀ါ (သို႔) မိမိ၏ အိမ္လိပ္စာ တို႔ကို မသိေစလိုလ်င္ အေရးအသားမ်ားတြင္ ဆင္ၿခင္ရန္လိုပါသည္။ မဟုတ္ပါက ေၾကြးရွင္မ်ား လိုက္လာတတ္ပါသည္။
ယေန႔ေတာ့ ဤမွ်သာ။
စာရႈသူတို႔ ထင္တိုင္းေပါက္ ဘေလာက္ႏုိင္ပါေစ။ (ဘေလာက္သည္ နာမ္ၿဖစ္သလို ၾကိယာလည္းၿဖစ္ပါသည္။)
စာကိုး။
Wikepedia: Blog
Blog Etiquette
6
comments
Labels:
blogging,
burmese,
general,
web tech
Tuesday, January 9, 2007
Population Policies around the world (3)
၉၊ ၁၊ ၂၀၀၇
လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ ဆိုင္ရာ ေပၚလစီမ်ား (၃)
ဒီႏုိင္ငံ မွာေတာ့ ၿမိဳ႔ေပၚေန လင္မယားေတြ အေနနဲ႔ ကေလး တစ္ေယာက္ပဲ ယူခြင့္ ရွိပါတယ္။ ေက်းလက္ေန လင္မယားေတြ ကေတာ့ ပထမ ကေလးက မိန္းကေလး ၿဖစ္ေနခဲ့ရင္ (သို႔) မစြမ္းမသန္ ၿဖစ္ေနခဲ႔ရင္ ဒုတိယ ကေလးတစ္ေယာက္္ ယူခြင့္ရွိပါတယ္။
ကေလး တစ္ေယာက္ပဲ ယူပါမယ္လို႔ ကတိၿပဳ လက္မွတ္ထိုးထားတဲ့ ၿမိဳ႔ေန လင္မယားေတြ အေနနဲ႔ အစိုးရထံက စီးပြားေရး၊ ကေလးပညာေရး နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အကူအညီမ်ားရပါတယ္။ သတ္မွတ္ အေရအတြက္ထက္ ပိုၿပီးေမြးရင္ ဒဏ္ေၾကးေဆာင္ရတဲ႔ အၿပင္ အဲဒီကေလးရဲ႔ ေက်ာင္းစရိတ္ ကို မိဘက လံုး၀တာ၀န္ယူရပါတယ္။ (ဥပမာ။ တစ္ဦးတည္းေသာ သား၊ သမီး ထက္စာရင္ ဒုတိယ၊ တတိယ ကေလးေတြ အတြက္ ေက်ာင္းလခ က ေစ်းပိုၾကီးပါတယ္)
မွတ္ခ်က္။
ေပၚလစီ ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရာမွာ ႏုိင္ငံရဲ႔ ေဒသတစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု မတူညီပါ။ တစ္ခ်ိဳ႔ေဒသေတြ ကတင္းၾကပ္ၿပီး တစ္ခ်ိဳ႔ ကေတာ့ ေလ်ာ့ေပါ့ ပါတယ္။ ဒီေပၚလစီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေ၀ဖန္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကိုေတာ့ စာကိုးစာရင္းမွာပါတဲ့ လင့္ခ္ မ်ားမွာ သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈ ဖို႔ တုိက္တြန္းပါတယ္။
တရုတ္ႏုိင္ငံ (၁၉၇၉)
စာကိုး။
China’s one child policy
Wikipedia: one child policy
ကေလး တစ္ေယာက္ပဲ ယူပါမယ္လို႔ ကတိၿပဳ လက္မွတ္ထိုးထားတဲ့ ၿမိဳ႔ေန လင္မယားေတြ အေနနဲ႔ အစိုးရထံက စီးပြားေရး၊ ကေလးပညာေရး နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အကူအညီမ်ားရပါတယ္။ သတ္မွတ္ အေရအတြက္ထက္ ပိုၿပီးေမြးရင္ ဒဏ္ေၾကးေဆာင္ရတဲ႔ အၿပင္ အဲဒီကေလးရဲ႔ ေက်ာင္းစရိတ္ ကို မိဘက လံုး၀တာ၀န္ယူရပါတယ္။ (ဥပမာ။ တစ္ဦးတည္းေသာ သား၊ သမီး ထက္စာရင္ ဒုတိယ၊ တတိယ ကေလးေတြ အတြက္ ေက်ာင္းလခ က ေစ်းပိုၾကီးပါတယ္)
မွတ္ခ်က္။
ေပၚလစီ ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရာမွာ ႏုိင္ငံရဲ႔ ေဒသတစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု မတူညီပါ။ တစ္ခ်ိဳ႔ေဒသေတြ ကတင္းၾကပ္ၿပီး တစ္ခ်ိဳ႔ ကေတာ့ ေလ်ာ့ေပါ့ ပါတယ္။ ဒီေပၚလစီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေ၀ဖန္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကိုေတာ့ စာကိုးစာရင္းမွာပါတဲ့ လင့္ခ္ မ်ားမွာ သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈ ဖို႔ တုိက္တြန္းပါတယ္။
တရုတ္ႏုိင္ငံ (၁၉၇၉)
စာကိုး။
China’s one child policy
Wikipedia: one child policy
0
comments
Labels:
burmese,
demography,
population,
population policy,
public health
Subscribe to:
Posts (Atom)
